( 230 )
و از خطبههاى آن حضرت است
همانا ترس از خدا كليد درستى كردار است ، و اندوختهء قيامت را به كار ، و از هر بندگى موجب رهايى ، و رهايى از هر تباهى . بدان حاجت خواهنده روان است ، و بدان گريزنده در امان ، و خواستهها در دسترس خواهان . پس كار كنيد حالى كه عمل « به سوى خدا بالا مىرود » و توبه سود مىدهد ، و دعا شنيده مىشود و آرامش بر قرار است ، و خامهها به كار . و در كارها پيشدستى كنيد در عمرى كه واپس رونده است ، و بيماريى - كه از كار - بازدارنده - است ، يا مرگى كه رباينده است ، كه مرگ به هم زنندهء لذّتها و شادمانى شماست ، و تيره كنندهء خواهشهاى نفسانى ، و دور كننده از مقصدهاى - اين جهانى - ديدار كنندهاى است كه او را نپذيرند ، همتايى است كه شكست نخورد . كينهخواهى است كه پى او را نگيرند . حلقههاى ريسمانهايش را بر شما انداخته است ، و سختيهايش فراتان گرفته ، و پيكانهاش را به سوىتان روانه ساخته . قهرش سترگ است و دشمنىاش در پى هم ، و خطا در آسيبش كم . زودا كه ابرهاى تيرهء مرگ بر شما سايه افكند و دردهايش را هر دم سختتر كند و تاريكيهاى مرحلهء جان كندن ، و از خود بى خود شدن و بيهوش بودن . و رنج گرفته شدن جان ، و پردههاى تاريك مرگ يكديگر را پوشان ، و طعم ناخوشايند آن . گويى ناگهان مرگ بر شما تاخته و گفتگوهاتان را خاموش ساخته ، و جمعيتتان را پراكنده و نشانههاتان را از ميان برده ، و خانههاتان را تهى كرده و ميراث خوراهاتان را بر انگيخته تا گرد شوند و مرده ريگتان را ميان يكديگر قسمت كنند : از دوستى گزيده كه سودى نرساند ، و خويشاوندى غمين كه - بلايى - باز نگرداند . و به غم شادمانى كه اندوه نداند . پس بر شما باد به كوشش و كوشيدن ، و ساخته شدن و آماده گرديدن . و برداشتن توشهاى كه به كار آيد ، از منزلى كه بايد . و مفريبد شما را دنيا چنان كه فريفت كسانى را كه پيش از شما بودند ، از آنان كه گذشتند و رفتند و جاى خويش تهى هشتند . آنان كه دنيا را دوشيدند و شرنگ فريبش را نوشيدند . نابود كردند آنچه را به كار آيد و كهنه كردند آن را كه نو بايد . !