تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 196

مساهمون:

ص١٩٦
چندان سازد و براى او مزدى بزرگ باشد . » خدا از روى خوارى از شما يارى نمىخواهد ، و از تنگدستى وام از شما نمىگيرد . از شما يارى خواسته حالى كه سپاهيان آسمانها و زمين در فرمان اوست ، و نيرومند و حكيم است ، و از شما وام مىگيرد و گنجينه‌هاى آسمانها و زمين از آن اوست ، و بىنياز و حميد است . او خواسته است شما را بيازمايد تا كار كدام يك از شما بهتر آيد . پس با كردارهاى خود پيشى گيريد تا در خانهء خدا با همسايگان خدا باشيد . پيامبران خود را رفيقان آنان كرده ، و فرشتگانش را به زيارتشان برانگيخته ، و گوشهاشان را حرمت نهاده است تا بانگ آتش را نشنود ، و تنهاشان را نگاهداشته است ، از اين كه رنجى يا سختىاى بدان رسد . « اين بخشش خداست ، به هركس كه خواهد دهد و خدا صاحب بخشش بزرگ است » . مىگويم آن را كه مىشنويد و از خدا براى خود ، و شما يارى مىخواهم ، و او ما را بسنده و نيكو كارگزار است . ( 184 )
و از سخنان آن حضرت است كه به برج بن مسهر طايى فرمود [ برج چنان كه امام سخن او را مىشنيد گفت : « داورى جز از آن خدا نيست » ، و برج از خارجيان بود . ] خاموش باش ! خدايت از خوبى دور گرداناد . اى دندان پيشين افتاده ، به خدا حق پديد شد ، و تو ناچيز بودى و آوازت آهسته ، تا آنكه باطل بانگ برآورد ، و تو سر برآوردى همانند شاخ بز ، برون جسته . ( 185 )
و از خطبه‌هاى آن حضرت است سپاس خدايى را كه حسّهاى ظاهرى ، او را نتواند دريافت ، و هيچ جاى