برد ، و او را جاودان دارد در آنچه آرزو و خواهش او بود ، و او را نزد خود فرود آرد ، در منزلى كه نشان كرامت او دارد . در خانهاى كه براى خود بنا كرد ، سايهء آن عرش اوست ، و روشنىاش تجلَّى عظمت او ، و زائران آن فرشتگان او ، و دوستان و همدمانش پيامبران او . پس - در رسيدن - به معاد بشتابيد ! و بر اجل پيشى گيريد - و آن را دريابيد - كه نزديك است رشتهء آرزوى مردمان گسسته گردد ، و مرگ ناگهان بر آنان جسته ، و در توبه به روىشان بسته . شما همچون كسانى هستيد كه پيش از شما بدان جهان رهسپار شدند ، سپس بازگشتن به دنيا را خواستار شدند . شما رهگذرانيد ، به راه افتاده ، و خانهاى را كه از آن شما نيست ، وانهاده . شما را گفتهاند اين خانه را واگذاريد ، و فرمودهاند از آن توشه برداريد ، و بدانيد ! كه اين پوست نازك را بر آتش سوزان شكيبايى نيست ، پس بر خويشتن رحمت آريد ، شما - توان - خود را در مصيبتهاى اين جهان آزموديد ، آيا نديديد از خارى كه بر يكى از شما خلد ، چگونه زارى كند ، و يا به سر در افتادگى ، كه خون آلودش گرداند ، و يا ريگ تفته كه او را بسوزاند ؟ تا چه رسد كه ميان دو طبقه از آتش بود سوزان ، همخوابهء او سنگ ، و همنشينش شيطان . آيا مىدانيد چون مالك بر آتش دوزخ خشم آرد ، برخى از آن برخى ديگر را خرد كند و بيوبارد ، و چون بانگ بر آن زند ميان درهاى دوزخ بر جهد از آزارى كه دارد ؟ اى پير سالخورده كه پيرى در تو راه يافته ، چگونهاى آن گاه كه طوقهاى از آتش تافته ، گرد گردنت افتد ، و غلهايى كه گردن و دستها را به هم فرو برد ، چنان كه گوشت بازوها را بخورد ؟ پس خدا را ، خدا را ، اى گروه بندگان ! حال كه سالم و تندرستيد نه بيمار ، و در گشايش هستيد نه به تنگى دچار ، در گشودن گردنهاى خود بكوشيد ، پيش از آنكه آنچه در گرو است بگيرند و از شما توبه نپذيرند - ، چشمهاى خود را به شب بيدار داريد ! و شكمهاى خويش را - با اندك خوردن - به لاغرى در آريد . قدمهاى خود را به كار افكنيد ، و مالهاى خويش را - در راه خدا - هزينه كنيد . از تنهاتان بگيريد و به جانهاتان ببخشيد ، و در بخشيدن از اين بدان بخل مورزيد ، كه خداى سبحان گفته است : « اگر خدا را يارى كنيد ، شما را يارى مىكند ، و گامهاى شما را استوار مىدارد . » و گفته است : « كيست كه به خدا وام دهد وامى نيكو ، پس آن را براى وى دو
نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 195
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص١٩٥