از - كار - خود سود ببرد ، كه بينا كسى است كه شنيد ، و انديشيد ، و ديد ، و به دل بينا گرديد ، و از آنچه مايهء عبرت است سود گزيد ، سپس راهى روشن را سپرد ، و از افتادن در پرتگاهها و گم شدن در كوره راهها دورى كرد ، - و بكوشيد تا جانب عدالت را نگه دارد - و براى گمراهان جاى اعتراض نگذارد ، با ستم و سختگيرى در راه حق كردن ، يا معنى سخنى را دگرگون نمودن ، يا از سخن راست گفتن ترسيدن . پس اى شنونده از پس مستى هشيار باش و از خواب غفلت بيدار باش ، و اندكى بكاه از شتاب خويش ، و بدانچه از زبان پيامبر امّى ( ص ) به تو رسيده نيك بينديش ! آنچه را كه شنيدنش بايد ، و تركش نشايد . آن كس را كه جز اين گفت ، و سخن ديگرى را شنفت ، رها كن با آنچه براى خود پذيرفت . ناز خود بنه و بزرگى فروختن بگذار و گور خويش به ياد آر ! كه گذرگاه تو بر آن است ، و هر چه كنى بر تو تاوان است ، و آنچه كشتى ، درو نمايى ، و آنچه امروز فرستى ، فردا بر آن در آيى . پس جاى در آمدنت را بگستران ! و برگ آن را از پيش روانه گردان . پس اى شنونده پرهيز ! پرهيز ! و اى بى خبر ، برخيز ! برخيز ! « و كس تو را خبر ندهد چون خدا ، كه - آگاه است و دانا » . همانا از جمله حكمهاى خدا در قرآن كريم ، كه قطعى است و در آن تأويل و تغييرى نيست ، و بر انجام آن ثواب دهد ، و بر ترك آن عقاب كند ، و به خاطر آن خشنود شود ، و يا به خشم آيد ، اين است كه : بنده را سودى ندهد - هر چند بكوشد و كار خود را خالص گرداند - اگر يكى از اين گناهان برگردن او بود و توبه ناكرده پروردگار خود را ملاقات كند ، آنكه :
در عبادتى كه خدا بر او واجب كرده ، چيزى را شريك خدا گرداند ، يا با كشتن انسانى ، خشم خود را فرو نشاند ، يا عيب كسى را به خاطر كارى كه كرده بر زبان راند ، يا با بدعتى كه در دين گذارد ، روايى حاجتش را از مردمان چشم دارد ، يا با دورويى مردم را ديدار كند . يا با دو زبان ميان آنان راه رود . اين را نيك بينديش كه هر مثال را دليل همانند آن توان گرفت - و تو خود حديث مفصل بخوان از اين مجمل - .
نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 151
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص١٥١