تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 150

مساهمون:

ص١٥٠
به جاى مردمى ديگر گزيد ، و روزى را به روزى بدل گردانيد . چشم مىداشتيم بر دگرگون شدن روزگاران ، چنان كه قحطى زده در انتظار باران . همانا امامان از جانب خدا تدبير كنندهء كار مردمانند ، و كارگزاران بندگانند . كسى به بهشت نرود جز آنكه آنان را شناخته باشد ، و آنان او را شناخته باشند ، و به دوزخ در نشود جز آنكه منكر آنان بود ، و آنان وى را نپذيرفته باشند ، و محرم نساخته . همانا خداوند تعالى شما را به اسلام مخصوص گردانيد ، و براى اسلام گزيد ، چه اسلام نامى از سلامت است ، و فراهم دارندهء هر كرامت است . راه روشن آن را خدا برگزيد ، و حجّتهاى آن را روشن گردانيد . از علمى كه هويدا است ، و حكمتهايى كه نهان و ناپيداست . غرايب آن نابود نشود ، عجايب آن سپرى نگردد . رستنگاههاى نعمت در آن است ، و در تاريكيها چراغهاى فروزان است . درهاى خير جز به كليدهاى آن گشوده نگردد ، و تاريكيها جز به چراغهاى آن زدوده نگردد . حوزهء آن را حمايت نمود ، و رعايت آن را بر خود لازم فرمود . در آن شفاى خواهندهء درمان است . و بسندهء خواهندهء اين جهان و آن جهان است . ( 153 )
و از خطبه‌هاى آن حضرت است و او - گمراهى است - كه خدايش مهلت داده ، تا در پى هواى بيخبران افتاده . روز را با گناهكاران گزارد ، نه راهى راست در پيش و نه امامى راهبر دارد . از اين خطبه است تا چون كيفر نافرمانىشان را بر ايشان آشكار كرد ، و از پرده‌هاى غفلتشان بيرون آورد ، رو به چيزى نهادند كه بدان پشت كرده بودند ، و پشت به چيزى كردند كه روى بدان نهاده بودند . پس نه از آنچه مىخواستند و بدان رسيدند ، سودى بردند ، و نه از آنچه حاجت خويش بدان روا كردند ، برى خوردند . من از اين غفلت نگرانم - و شما و خود را از آن مىترسانم . هر كسى بايد