گشته و يا روايتهائى است كه از پيامبر دربارهء او نقل شده است .
اينك جا دارد از خود بپرسيم چرا اين آيات و احاديث تنها در خصوص فاطمه نازل شده است و دربارهء ديگر زنان و حتّى خواهران آنحضرت به مواردى از اين قبيل برخورد نمىكنيم ؟ !
پاسخ آن است كه اين آيات و احاديث بنابر مقياس دوّم كه پيش از اين ذكر شد ، وارد شده است . بدين معنى كه خداوند ، مقياس فضيلت و والايى افراد را در نزد خويش ، كردار شايسته قرار داده است بدون آنكه به عامل و جنسيت او توجّهى داشته باشد . فاطمه زهرا عليها السلام نيز از آنجا كه اين حقيقت را دريافته بود ، هيچگاه درميان مردم به پيوند نسبى و سببى خود با رسول خدا صلى الله عليه و آله و على عليه السلام تكيّه نمىكرد و همچنين پيرو مقياس نخستى كه بدان اشاره كرديم ، در پيشگاه خداوند به اين رابطهء خويش هم تكيّه نمىكرد ، بلكه خود شخصاً براى نيل به آن كمال عظيم مىكوشيد .
چنين تصوّر مىشد كه فاطمه به رابطهء خويشاوندى خود با رسول خدا تكيّه كند امّا چنين نبود ، بلكه وى همواره به رابطهء خود با خداوندى كه پيامبر را مبعوث كرده و به وى برترى و درخشندگى بخشيده بود ، اتكا مىكرد .
ما در صفحات بعد ، به گونهاى روشنتر بدين حقيقت اشاره خواهيم كرد .
ولادت سرور زنان بهشت
آن روز بيستم ماه جمادى الثانى بود و دو يا پنج سال از بعثت پيامبر صلى الله عليه و آله سپرى مىشد ، در آن هنگام دامنهء جدايى و اختلاف ميان رسول خدا از يك سو و قريش از سوى ديگر ، روز به روز گسترش مىيافت . ثروت خديجه در راه نشر دعوت اسلام به مصرف مىرسيد و اينك از آن ثروت بىكران و تجارت گسترده چيز چندانى بر جاى نمانده بود . از اين رو خديجه از يك سو شتابان به سوى فقر
هدايتگران راه نور ، زندگينامه چهارده معصوم (ع) (فارسى) — صفحة 254
مساهمون: شريعت
ص٢٥٤