مىپردازند ، دچار حيرت و شگفتى مىشويم ! اينان در واقع نخستين پرچمداران و طلايه داران اسلام و صاحبان درفش پر افتخار دعوت به توحيد در جهان و رهبران بلا منازع امّت محسوب مىشوند . سبحان اللَّه ! ! چه صفحهء شكوهمندى است ! چه انگيزهاى موجب شده تا اين پيران سالخورده سپاهى ويژه به نام « كتيبة الخضراء » تشكيل دهند ؟ ! و چه انگيزهاى در كار است كه اينان چنين دست از جان شيرين خود شستهاند ؟ ! با كدامين انگيزه به ميدان آمدهاند ؟ ! حال آنكه اگر ايشان در خانههايشان هم قرار مىگرفتند و به اين جنگ رهسپار نمىشدند ، باز هم از تكريم و احترام آنان چيزى كاسته نمىشد ! !
امّا مسأله حيثيت اسلام بود و اين پيران خود نسل قرآن بودند . آيا مگر اين قرآن نيست كه مىتواند شخصيّت انسان را چنان شكل دهد و او را چنان بارآورد كه در سالهاى پيرى هم مبارزه كند و از ماديات پا فراتر نهد ؟ اينان در برابر ارتداد جاهلى مآبانهء بنى اميّه از هيچ تلاش فرو گزار نكردند و دل پيامبر را با فداكاريهاى كه بايد انجام مىدادند ، شاد نمودند .
نيرنگ به جاى شجاعت
آمادگى روحى بالاترين نيرويى بود كه سپاه اسلام بدان تكيه داشت و اگر چه همين نيرو دلاوريها و قهرمانىهاى بسيار شگرفى آفريد امّا آنچنان هم نبود كه پيروزى نهايى را در دسترس آنان قرار دهد . چون كار جنگ به درازا انجاميد برخى از سُست عنصران در ميان سپاه امام عليه السلام سر برافراشتند . معاويه كه از دستيابى به هر وسيلهء ممكن براى رسيدن به پيرزوى ابايى نداشت ، به خوبى پى برد كه چگونه مىتواند از فشارها و دشواريهايى كه در صفوف سپاهيان على عليه السلام يافت مىشد ، بهرهبردارى كند . بيشتر سپاهيان امام از نظر آگاهى و بينش در اندازهاى نبودند كه بتوانند مبارزه ميان مكتب و جاهليّت را دريابند . كسانى كه
هدايتگران راه نور ، زندگينامه چهارده معصوم (ع) (فارسى) — صفحة 194
مساهمون: شريعت
ص١٩٤