جنوب تبريز قرار دارد . « 1 »
شتربان : در اصل همان دوهچى است . نخستينبار به نام اين محلهء شمالى تبريز در اثر حسن روملو ( سدهء شانزدهم ميلادى ) برمىخوريم . « 2 »
گجيل : حمد اللّه مستوفى آن را نام قبرستان و كمال الدين خجندى آن را نام يك محل آورده است . « 3 »
گازران : نام اين محلهء واقع در جنوب غربى تبريز ، در اوايل سدهء چهاردهم ميلادى به صورت « گازرگاه » آمده است . نادر ميرزا مىنويسد به اين محله « گازرگاه » گفته مىشود چرا كه از آب قنات آنجا پوست و لباس مىشويند . آب گازران مشهور بود . « 4 »
خيابان : يكى از قديمىترين و مشهورترين محلات تبريز در شرق شهر واقع است . قورد ميدانى و گوگ مسجد در اين محله قرار دارند . « 5 »
رى : نام دروازه است ، محلهاى به اين نام نيز وجود دارد . « 6 »
چهار منار : در آن زمان محلهء بزرگى بود . اين محله در مركز شهر قرار داشت و شيخ اويس جلايرى در آن مدرسهاى ساخت . مدرسهء « قاضيه » در اين محله واقع است و كتيبهاى به خط حاجى محمد بندگيرى بر ديوار آن نصب است . « 7 »
شام : يكى از محلات مشهور تبريز در سدههاى دوازدهم و سيزدهم ميلادى بود . دروازهاى به همين نام نيز وجود داشت . چون غازان خان در آنجا شهركى ساخت ، « شام غازان » يا « شنب غازان » نام گرفت . « 8 »
حكمآباد : در شرق تبريز است . نخستينبار به اين نام در وقفنامهء مسجد مظفريه برمىخوريم . اهالى محلى به آنجا « حكماوار » مىگويند . « 9 »
شكرفروشان : زين الدين محمود واصف به وجود محلهاى به نام « شكر ساتانلار » اشاره كرده
هامش
( 1 ) . وقفنامهء مسجد مظفريه ؛ نك : محمد جواد مشكور ، تاريخ تبريز ، ص 656 .
( 2 ) . احسن التواريخ ، تهران ، ص 455 .
( 3 ) . نزهة القلوب ، ص 89 ؛ كمال الدين خجندى ، ديوان ، ص پنج ؛ تذكرة الشعراء ، ص 347 .
( 4 ) . وقفنامهء ربع رشيدى ، ص 259 ؛ روضات الجنان ؛ ج 1 ، ص 78 ؛ نادر ميرزا ، همان ، ص 41 .
( 5 ) . نادر ميرزا ، همان ، ص 41 .
( 6 ) . وقفنامهء ربعرشيدى ، ص 260 ؛ ذيل جامع التواريخ ، ص 86 ؛ مطلع السعدين ، ج 1 ، تهران ، ص 194 ؛ روضات الجنان ، ج 1 ، ص 59 .
( 7 ) . روضات الجنان ، ج 1 ، ص 306 ، 363 ؛ نادر ميرزا ، همان ، ص 67 .
( 8 ) . مراصد الاطلاع ، ج 2 ، ص 776 .
( 9 ) . وقفنامهء مسجد مظفريه ؛ نك : محمد جواد مشكور ، تاريخ تبريز ، ص 659 .