فصل سوم تبريز در سدههاى سيزدهم تا پانزدهم ميلادى
تاريخ اقتصادى شهر
صنعت
شهرهاى آذربايجان به ويژه تبريز ، در ارتباط با پيشرفت زميندارى به مركز صنعت و بازرگانى تبديل شد . تحليل منابع موجود مربوط به آن زمان نشان مىدهد كه در سدههاى سيزدهم تا پانزدهم ميلادى تبريز در ميان شهرهاى آذربايجان به عنوان مهمترين شهر مطرح بود . در سدههاى ميانه تمامى شاخههاى صنعت در تبريز پيشرفت كرده بود . مؤلف كتاب عجايب الدنيا مىنويسد : « چنان شاخهاى از صنعت وجود ندارد كه در تبريز نباشد . » « 1 » بيشتر اهالى شهر صنعتگر بودند . « 2 »
همراه با ترقى زندگى شهرى ، شاخههاى جديد صنعت ظهور مىكرد . صنعت بافندگى در تبريز همچنان كه خاص شهرهاى آذربايجان بود ، بسيار پيشرفت كرد . كارگاههاى رنگرزى ، ريسندگى و بافندگى برپا بود . بافت قالى و قاليچه جايگاهى مهمى در صنعت تبريز داشت .
سفارشاتى از يزد و ديگر شهرها براى بافندگى تبريز داده مىشد . در سالهاى سى سدهء چهاردهم ميلادى به سفارش قاضى مير شمس الدين فرشهاى زيبايى براى مسجد جامع يزد در
هامش
( 1 ) . عجايب الدنيا ، ورقهء 199 - 200 .
( 2 ) . زكريا قزوينى ، آثار البلاد ، ص 327 .