مىكند يا نمىكند ؟
در جواب مىگوييم كه : طبق مادة 1278 ق - م وفقه اسلامى ، اقرار هر كس فقط
نسبت به خود آن شخص وقائم مقام أو نافذ است ودر حق ديگرى نافذ نيست ،
پس اگر شخص مدعى عليه ( خوانده ) در دعوايى نسبت به منزل مسكونى خود
اقرار كند كه منزل از آن مدعى ( خواهان ) است پس اين اقرار در حدود شخص مقر
نافذ ومعتبر مىباشد ونسبت به شخص ثالث مؤثر نمىباشد . مثلا اگر دائنى وارد
دعوى بشود ومنزل را از بابت دين خود مطالبه كند نمىتوان أو را نسبت به اين اقرار
ملزم دانست بلكه أو مىتواند به عنوان شخص ثالث وارد دعوى بشود وادعا كند
كه اين اقرار " صوري " است وبراي فرار از دين به عمل آمده است . ويا در دعوايى
كه عليه شركا اقامه شده باشد يك نفر از شركا اقرار كند كه در ملك مشترك به نحو
اشاعه تصرف مىنمايد ، پس اقرار أو تنها در حدود شخص مقر نافذ ومؤثر مىباشد
وبه ساير شركا تعدى نمىكند . ويا اگر يكى از ورثه به حقي در تركه موجود اقرار
كند ، پس اقرار وى نسبت به خود أو معتبر مىباشد وبه ساير ورثه سرايت نمىكند .
بنابر اين حجيت واعتبار اقرار نسبى است ومحدود به خود مقر وقائم مقام اوست
وبه اشخاص ديگرى سرايت نمىكند . - 1
ادلهء اثبات دعوى ( فارسي ) — صفحة 198
مساهمون: علي اكبر محمودي دشتي
ص١٩٨