تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير فاتحة الكتاب ( فارسى ) — صفحة 92

مساهمون:

ص٩٢
« شنيدم : علىّ بن موسى الرّضا عليهما السّلام ، ميفرمايد : أفعال بندگان ، آفريده شده است ! گفتم : يابن رسول اللّه ! [ آفريده شده ! ] يعنى چه ؟ فرمود : اندازه‌گيرى و مقدّر شده ! « 1 » و در همان كتاب ، از إمام رضا عليه السّلام - كه دربارهء ( آئين ) إسلام خالص ، بمأمون نوشته است - ميآورد : « البتّه ! خداى تبارك و تعالى ! كسى را جز باندازهء سعهء وجودى و إمكاناتش مكلّف نميسازد . و البتّه ! أفعال بندگان ، آفريده شده ! [ آفرينش تقدير ( و اندازه ) نه آفرينش تكوين ] . و خدا ، آفرينندهء هرچيز است . » « 2 » و در توحيد ، ( روايتى ) با سندش از إمام صادق عليه السّلام ميآورد كه : « البتّه ! أفعال بندگان ، آفريده شده ! - آفرينش تقدير ( و اندازه ) ، نه آفرينش تكوين - » « 3 » و در همان كتاب ، ( روايتى ) با سندش از حمدان بن سليمان ، ميآورد كه : « به حضرت رضا عليه السّلام نوشتم ، سؤال كنم : آيا أفعال بندگان ، مخلوق است يا غيرمخلوق ؟ نوشت : أفعال بندگان ، - پيش از آفرينش بندگان - در علم خدا ، اندازه‌گيرى و مقدّر شده است . « 4 » از اينرو ؛ بإعتبار آن أفعال ، كه با مشيّت ، اندازه‌گيرى و مقدّر و معلوم گرديده ! و با قلم إراده نگاشته شده ! و با مشيّت أزلى ، إيجاد گشته ! و نزد [ علّام الغيوب ! ] بوجود علميشان آفريده شده‌اند ! - از آن روز - بندگان ، به [ خوشبختى و بدبختى ] ، متّصف ! و بر [ محبّت و كينه‌توزى ] ، نشاندار گشته‌اند ! و به آن ، در همهء عوالمشان ، شناخته ميشوند - از جهان مشيّت تا جهان : إراده ، و قدر ، و قضا ، و إمضاء و آفرينش تكوينى - بر آن ، آفريده گشته‌اند ! و بر آن ، ميميرند ! و بر آن ، بآستان پاك سرورشان برميگردند ! . اينست ، معنى گفتار خدا : « همچنانكه ؛ شما را ظاهر و پديدار ساخت ، برميگرديد . گروهى را هدايت كرد ، و گروهى ، بر ايشان ، گمراهى ! مسلّم است . » « 5 » و همان ، معنى گفتار پيامبر أعظم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم است كه : « بدبخت ، ( آن ) كسى است كه ؛ در شكم مادرش بدبخت است ! . و سعادتمند ! آنكه ؛ در شكم مادرش ، سعادتمند ! » « 6 » و حضرت موسى كاظم عليه السّلام ، در آن روايتى كه ؛ شيخ ( بزرگوار ) ما - صدوق - با سندش از [ إبن أبي عمير ، ] آورده ، همين بيان را واضح و آشكار ميسازد . گفت : از معنى فرمايش رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ، كه : [ بدبخت ، آن كسى است كه ؛ در شكم مادرش بدبخت است ! و سعادتمند ، آنكه ؛ در شكم مادرش
هامش
( 1 ) - عيون أخبار الرّضا ( ع ) ، جلد 1 : 245 ( چاپ نجف ) و معاني الأخبار : 396 ( 2 ) - عيون أخبار الرّضا ( ع ) ، جلد 1 : 123 ( چاپ نجف ) ( 3 ) - توحيد : 407 و 416 ( 4 ) - توحيد : 416 ( 5 ) -« كَما بَدَأَكُمْ تَعُودُونَ ، فَرِيقاً هَدى وَ فَرِيقاً حَقَّ عَلَيْهِمُ الضَّلالَةُ »أعراف ، آيه 29 و 30 ( 6 ) - استاد و مربّى ما ، پدر بزرگوارم - كه روانش شاد ! و تربتش پاك باد ! - در رسالهء ( جداگانه‌اى ) بتفسير آيهء« وَ كُنْتُمْ أَزْواجاً ثَلاثَةً ، فَأَصْحابُ الْمَيْمَنَةِ ما أَصْحابُ الْمَيْمَنَةِ »پرداخته و دراين‌باره ، داد سخن داده‌اند ! .