ترجمه :
آيا نمىدانيد چگونه خداوند هفت آسمان را يكى بالاى ديگرى آفريده ؟ ( 15 )
و ماه را در آسمانها مايهء روشنايى ، و خورشيد را چراغ فروزانى قرار داده است . ( 16 )
و خداوند شما را همچون گياهى از زمين رويانيد . ( 17 )
سپس شما را به همان زمين باز مىگرداند ، و بار ديگر شما را خارج مىسازد . ( 18 )
و خداوند زمين را براى شما فرش گستردهاى قرار داد . ( 19 )
تا از راههاى وسيع و درّههاى آن بگذريد ( و به هر نقطه مىخواهيد برويد ) . ( 20 )
نوح ( پس از نوميدى از هدايت آنها ) عرض كرد پروردگارا ! ! آنها نافرمانى من كردند ، و از كسانى پيروى نمودند كه اموال و فرزندانشان چيزى جز زيانكارى بر آنها نيفزوده . ( 21 )
و اين ( رهبران گمراه ) مكر عظيمى به كار بردند . ( 22 )
و گفتند : دست از خدايان و بتهاى خود بر نداريد ، مخصوصا بتهاى « ودّ » و « سواع » و « يغوث » و « يعوق » و « نسر » را رها كنيد ! ( 23 )
و آنها گروه بسيارى را گمراه كردند خداوندا ! ! ظالمان را جز گمراهى ميفزا ! ( 24 )
( آرى سرانجام ) همگى به خاطر گناهانشان غرق شدند ، و در آتش دوزخ وارد شدند ، و جز خدا ياورانى براى خود نيافتند . ( 25 )
« نوح » گفت : پروردگارا ! بر روى زمين احدى از كافران را زنده مگذار . ( 26 )
چرا كه اگر آنها را زنده بگذارى بندگانت را گمراه مىكنند ، و جز نسلى فاجر و كافر به وجود نمىآورند . ( 27 )
پروردگارا مرا بيامرز ، و همچنين پدر و مادرم ، و تمام كسانى را كه با ايمان وارد خانهء من شدند و تمام مردان و زنان با ايمان را [ بيامرز ] و ظالمان را جز هلاكت ميفزا ! ( 28 )
تفسير :
أَ لَمْ تَرَوْا كَيْفَ خَلَقَ اللَّهُ سَبْعَ سَماواتٍ طِباقاً
؛ خداوند اولا به آنها ( كفّار ) هشدار مىدهد كه در خودشان بينديشند و ثانيا در جهان و شگفتيها و بدايعى كه بر وجود صانعى دانا و توانا دلالت دارد تدبّر كنند .
وَ جَعَلَ الْقَمَرَ فِيهِنَّ نُوراً
؛ و ماه را كه در آسمان دنياست وسيلهء روشنايى در شبها