[ سوره الرحمن ( 55 ) : آيات 14 تا 30 ]
خَلَقَ الْإِنْسانَ مِنْ صَلْصالٍ كَالْفَخَّارِ ( 14 ) وَ خَلَقَ الْجَانَّ مِنْ مارِجٍ مِنْ نارٍ ( 15 ) فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ ( 16 ) رَبُّ الْمَشْرِقَيْنِ وَ رَبُّ الْمَغْرِبَيْنِ ( 17 ) فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ ( 18 )
مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيانِ ( 19 ) بَيْنَهُما بَرْزَخٌ لا يَبْغِيانِ ( 20 ) فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ ( 21 ) يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَ الْمَرْجانُ ( 22 ) فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ ( 23 )
وَ لَهُ الْجَوارِ الْمُنْشَآتُ فِي الْبَحْرِ كَالْأَعْلامِ ( 24 ) فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ ( 25 ) كُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ ( 26 ) وَ يَبْقى وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ ( 27 ) فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ ( 28 )
يَسْئَلُهُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ ( 29 ) فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ ( 30 )
ترجمه :
انسان را از گل خشكيدهاى همچون سفال آفريد . ( 14 )
و جنّ را از شعلههاى مختلط و متحرك آتش ! ( 15 )
پس كدامين نعمت از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مىكنيد ؟ ( 16 )
او پروردگار دو مشرق و پروردگار دو مغرب است . ( 17 )
پس كدامين نعمت از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مىكنيد ؟ ( 18 )
دو درياى مختلف را در كنار هم قرار داد ، در حالى كه با هم تماس دارند . ( 19 )
امّا در ميان آن دو فاصلهاى است كه يكى بر ديگرى غلبه نمىكند . ( 20 )
پس كدامين نعمت از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مىكنيد ؟ ( 21 )
از آن دو ، لؤلؤ و مرجان خارج مىشود . ( 22 )
پس كدامين نعمت از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مىكنيد ؟ ( 23 )
و براى اوست كشتيهاى ساخته شدهاى كه در دريا به حركت در مىآيند كه همچون كوهى هستند ! ( 24 )
پس كدامين نعمت از نعمتهاى پروردگارتان را انكار