ترجمه :
اگر مىخواستيم به هر انسانى ( به اجبار ) هدايت لازمش را مىداديم ، ولى من بطور حتم مقرّر كردهام كه دوزخ را از جنّ و انس گنهكار پر كنم ( 13 )
به آنها مىگويم : بچشيد عذاب را به خاطر اين كه ملاقات امروز خود را فراموش كرديد ، ما نيز شما را فراموش كرديم ، بچشيد عذاب ابدى را به پاداش كارهاى زشتى كه انجام داديد ( 14 )
تنها كسانى به آيات ما ايمان مىآورند كه هر زمان متذكر خدا شوند ، به سجده مىافتند ، تسبيح و حمد پروردگارشان را به جاى آورند و هرگز تكبّر نورزند . ( 15 )
پهلوهايشان را در دل شب از بسترهايشان دور مىكنند و پروردگار خود را با بيم و اميد مىخوانند و از آنچه روزى آنها كرديم انفاق مىكنند . ( 16 )
هيچ كس نمىداند چه پاداشهاى مهمّى كه مايهء روشنى چشمها مىشوند براى آنها ذخيره شده ، اين پاداش كارهايى است كه انجام مىدادند . ( 17 )
آيا فردى كه با ايمان باشد همچون فردى است كه فاسق است ، هرگز اين دو يكسان نيستند ( 18 )
اما آنان كه ايمان آوردند و كارهاى نيك انجام دادند ، باغهاى بهشت جاويدان جايگاه آنها خواهد بود و اين پذيرايى خداوندى به سبب پاداش كارهايى است كه انجام مىدادند . ( 19 )
و اما آنان كه فاسق شدند ، جايگاه آنها آتش است و هر چه بخواهند از آن خارج شوند باز آنها را به آن باز مىگردانند و به آنها مىگويند : بچشيد عذاب آتشى را كه انكار مىكرديد . ( 20 )
ما آن كافران را از عذاب نزديك ( اين دنيا ) پيش از عذاب بزرگ ( آخرت ) مىچشانيم ، شايد باز گردند . ( 21 )