آماده ساختهام كه چشمى نديده و گوشى نشنيده و به هيچ دلى خطور نكرده است صرفنظر از نعمتهايى كه شما را بر آن آگاه ساختهام و اگر بخواهيد اين آيه را بخوانيد
فَلا تَعْلَمُ نَفْسٌ
تا آخر آيه . . . « 1 »
أَ فَمَنْ كانَ مُؤْمِناً كَمَنْ كانَ فاسِقاً لا يَسْتَوُونَ
؛ عبارت
« كانَ مُؤْمِناً »
و
« كانَ فاسِقاً »
مطابق لفظ من ( مفرد ) آمده و
« لا يَسْتَوُونَ »
بر طبق معناى من ( جمع ) ذكر شده است به دليل آيههاى بعد كه مىفرمايد : أمّا الّذين آمنوا و أمّا الّذين فسقوا
فَلَهُمْ جَنَّاتُ الْمَأْوى
؛
« جَنَّاتُ الْمَأْوى »
يك قسمت از بهشت است . ابن عبّاس گفته است : آن جايگاه ارواح شهدا است . بعضى از مفسّران گويند : آن محلّى است كه در جانب راست عرش قرار دارد .
نزلا : بخششى است كه به خاطر كارهاى نيكشان به آنها عطا مىشود . كلمهء « نزل » ابتدا مخصوص پذيرايى از مهمان بود ولى بعد عموميّت پيدا كرد .
فَمَأْواهُمُ النَّارُ
؛ در برابر اين كه « جنّة المأوى » جايگاه مؤمنان است ، نار و آتش ، جايگاه فاسقان است .
كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ
؛ اين عبارت دلالت مىكند كه مقصود از فاسق در آيهء شريفه ، كافر است .
مِنَ الْعَذابِ الْأَدْنى
؛ مقصود از « عذاب ادنى » ، عذاب در اين دنياست مانند قتل ، اسارت ، و سختيهايى كه قريش در هفت سال خشكسالى تحمّل كردند به طورى كه مردار گنديده را مىخوردند . بعضى گويند : مقصود كشتار روز بدر است با شمشير ،
هامش
( 1 ) -
« أعددت لعبادى الصالحين ما لا عين رأت و لا اذن سمعت و لا خطر على قلب بشر بل ما اطّلعتكم عليه ، اقرأوا إن شئتم فلا تعلم نفس الآية » .