تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير جوامع الجامع (فارسى) — صفحة 462

مساهمون:

ص٤٦٢
محمد بن فضيل از على بن موسى الرّضا عليه السلام از استقامت پرسيد حضرت فرمود : « به خدا سوگند همان شيوه‌اى است كه شما داريد » « 1 »
تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلائِكَةُ أَلَّا تَخافُوا
؛ هنگام مرگ فرشتگان بر آنها وارد مىشوند و مژده مىدهند كه نترسيد . حرف « ان » در عبارت ؛ « ان تخافوا » يا به معناى ( اى ) مفسره است و يا مخفف از ثقيله است و اصل آن : بأنّه لا تخافوا ؛ بوده است و حرف « هاء » ضمير شأن است . كلمه « خوف » به معناى غم و اندوه در موردى است كه انسان انتظار پيشامد سويى را دارد و كلمه « حزن » در موردى است كه يا سودى از دست برود و يا زيانى روى دهد . معناى آيه كريمه اين است كه خداوند شما را از هر بيم و اندوهى امان داده است و هم چنان كه شيطانها دوستان كافرانند فرشتگان دوستان مومنانند و در دنيا آخرت با آنان همراهند .
وَ لَكُمْ فِيها ما تَدَّعُونَ
؛ براى شما در آخرت آنچه از نعمتها آرزو كنيد آماده است . اين كه به مومنان به دوستى فرشتگان در دنيا و آخرت مژده داده شده است و اين كه در بهشت آنچه را بخواهند براى آنها آماده است ، دالّ بر اين است كه استوارى و پايدارى در ايمان و عمل از شريف‌ترين عبادتهاى خدا و از پرارج‌ترين مسلكهاست و درجه نهايى كمال در آن است .
نُزُلًا مِنْ غَفُورٍ رَحِيمٍ
؛ كلمه « نزل » به معناى غذايى است كه براى مهمان مىآورند و در اين جا مقصود اين است كه اين نعمتها از سوى خداوند است و نصب آن به عنوان حال است يا حال از « ماء » موصول يا حال از ضمير منصوب محذوف ، زيرا عبارت در اصل : ما تدّعونه ، بوده است .
هامش
( 1 ) « هى و اللَّه ما انتم عليه »