شدند كه بىترديد آنها زيانكار بودند . ( 25 )
كافران گفتند : به اين قرآن گوش فرا ندهيد و سخن بيهوده به آن بياميزيد ، شايد پيروز گرديد . ( 26 )
بىترديد كافران را عذابى سخت مىچشانيم و بدتر از آنچه مىكردند كيفر مىدهيم . ( 27 )
كيفر دشمنان خدا آتش است كه جايگاه ابدى آنها در آن است . اين به كيفر آن است كه آيات ما را انكار مىكردند . ( 28 )
كافران گفتند : پروردگارا ! آنهايى كه از جنّ و انس ما را گمراه كردند به ما نشان ده تا زير پاى خود افكنيم تا از پستترين مردم باشند . ( 29 )
كسانى كه گفتند : پروردگار ما خداى يگانه است و پايدارى كردند فرشتگان بر آنها فرود مىآيند كه مترسيد و اندوهگين مباشيد و بشارت باد شما را به بهشتى كه وعده داده شدهايد . ( 30 )
ما ، در دنيا و آخرت دوستدار شماييم و در بهشت جاويد هر چه بخواهيد و آرزو كنيد مهيّا و فراهم است . ( 31 )
اين سفرهء پذيرايى احسان خداى آمرزندهء مهربان است . ( 32 )
تفسير :
فَإِنْ يَصْبِرُوا فَالنَّارُ مَثْوىً لَهُمْ
؛ مقصود اين است كه اگر بردبارى پيشه كنند اين شكيبايى به حال آنها سودى ندارد و آنها را از اقامت در آتش نجات نمىدهد .
وَ إِنْ يَسْتَعْتِبُوا فَما هُمْ مِنَ الْمُعْتَبِينَ
؛ اگر طلب عفو و بخشش و تقاضاى رضايت كنند بخشيده نمىشوند و به تقاضاى عفو آنها پاسخى داده نمىشود و رضايتى براى آنها نيست .
وَ قَيَّضْنا لَهُمْ قُرَناءَ
؛ ما براى آنها دوستان و همنشينانى از شيطان صفتان و زشت سيرتان قرار داديم . كلمه « قرناء » جمع « قرين » است . اين مورد مانند اين آيه است كه مىفرمايد :
وَ مَنْ يَعْشُ عَنْ ذِكْرِ الرَّحْمنِ نُقَيِّضْ لَهُ شَيْطاناً فَهُوَ لَهُ قَرِينٌ
؛ « هر كس از ياد خدا روى گرداند ، شيطانى را همنشين او قرار مىدهيم كه همواره همراه اوست » .
( زخرف 36 ) مقصود اين است كه به سبب تصميم و اصرارشان بر كفر آنها را