[ سوره غافر ( 40 ) : آيات 41 تا 46 ]
وَ يا قَوْمِ ما لِي أَدْعُوكُمْ إِلَى النَّجاةِ وَ تَدْعُونَنِي إِلَى النَّارِ ( 41 ) تَدْعُونَنِي لِأَكْفُرَ بِاللَّهِ وَ أُشْرِكَ بِهِ ما لَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ وَ أَنَا أَدْعُوكُمْ إِلَى الْعَزِيزِ الْغَفَّارِ ( 42 ) لا جَرَمَ أَنَّما تَدْعُونَنِي إِلَيْهِ لَيْسَ لَهُ دَعْوَةٌ فِي الدُّنْيا وَ لا فِي الْآخِرَةِ وَ أَنَّ مَرَدَّنا إِلَى اللَّهِ وَ أَنَّ الْمُسْرِفِينَ هُمْ أَصْحابُ النَّارِ ( 43 ) فَسَتَذْكُرُونَ ما أَقُولُ لَكُمْ وَ أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبادِ ( 44 ) فَوَقاهُ اللَّهُ سَيِّئاتِ ما مَكَرُوا وَ حاقَ بِآلِ فِرْعَوْنَ سُوءُ الْعَذابِ ( 45 )
النَّارُ يُعْرَضُونَ عَلَيْها غُدُوًّا وَ عَشِيًّا وَ يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ أَدْخِلُوا آلَ فِرْعَوْنَ أَشَدَّ الْعَذابِ ( 46 )
ترجمه :
اى قوم من چيست كه من شما را به راه نجات دعوت مىكنم امّا شما مرا به آتش فرا مىخوانيد ؟ ( 41 )
شما مرا دعوت مىكنيد كه به خداى يگانه كافر شوم و چيزى را كه نمىشناسم شريك او قرار دهم حال آن كه من شما را به سوى خداى مقتدر و بسيار آمرزنده دعوت مىكنم ( 42 )
بىشك آنچه مرا به سوى او مىخوانيد توانايى آن را ندارد كه در دنيا و آخرت كسى را به سوى خود فرا خواند و تنها بازگشت ما در قيامت به سوى خداست و گزافكاران اهل دوزخند . ( 43 )
و به زودى آنچه را كه مىگويم به ياد خواهيد آورد .
من كار خود را به خدا واگذار مىكنم ، زيرا او نسبت به بندگانش بيناست . ( 44 )
خداوند او را از نقشههاى سوء آنها نگهداشت و عذابهاى سختى بر آل فرعون فرود آمد . ( 45 )
عذاب آنها آتش است كه هر صبح و شام بر آن عرضه مىشوند و روزى كه قيامت