تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير جوامع الجامع (فارسى) — صفحة 369

مساهمون:

ص٣٦٩

ترجمه :

آيا نديده‌اى كه خداوند از آسمان باران فرستاد و آن را به صورت چشمه سارهايى در زمين روان گردانيد . آن گاه با آن گياهان و زرعهاى گوناگون برويانيد . سپس همه خشك مىشوند به گونه‌اى كه آن را زرد مىبينى و پس از آن مىشكند و خردشان مىكند . هر آينه در اين جريان اندرزى براى خردمندان است . ( 21 ) آيا كسى كه خدا سينه و دلش را براى اسلام گشوده و او در پرتو نور پروردگارش قرار گرفته است ، همانند كسى است كه ايمان ندارد ؟ پس واى بر آنان كه دلهايى سخت در برابر ذكر خدا دارند ، آنها در گمراهى آشكارند . ( 22 ) خدا بهترين سخن را نازل كرده است . كتابى كه آياتش ، در فصاحت و بلاغت ، همانند يكديگر است و آيه‌هايى مكرّر دارد كه از شنيدن آياتش ، لرزه بر اندام كسانى كه از پروردگارشان مىترسند ، مىافتد . سپس جان و تنشان را به ذكر خدا آرام و مشغول سازد . اين كتاب