مىترسم . ( 13 )
بگو من تنها خدا را مىپرستم و دينم را براى او خالص مىكنم . ( 14 )
شما هر كس را جز او مىخواهيد بپرستيد ، بگو :
زيان كنندگان كسانى هستند كه در روز قيامت نفس خود و خويشان خود را از دست بدهند . به هوش باشيد كه اين زيانى آشكار است . ( 15 )
بالاى سرشان پردهها و طبقاتى از آتش است و در زير پايشان نيز پردهها و فرشهايى است ، اين چيزى است كه خدا بندگان خود را با آن مىترساند . پس اى بندگان من از نافرمانى من بپرهيزيد . ( 16 )
كسانى كه از پرستش بتان دورى كردهاند و به خدا روى آوردهاند ، بشارت از آن آنهاست ، بنا بر اين بندگان مرا بشارت ده . ( 17 )
آنان كه به سخن گوش مىدهند و از نيكوترين آن پيروى مىكنند ، آنها كسانى هستند كه خدا هدايتشان كرده و اينان خردمندانند . ( 18 )
آيا تو مىتوانى كسى را كه فرمان عذاب بر او محقّق و قطعى شده ، رهايى بخشى ؟ آيا مىتوانى كسى را كه درون آتش است ، برهانى . ( 19 )
امّا براى آنان كه از خدا مىترسند غرفههايى بر فراز هم ساخته شده كه از زير آن غرفهها نهرها جارى است . اين وعدهء خداوند است و خداوند در وعدهء خود خلاف نمىكند . ( 20 )
تفسير :
قُلْ إِنِّي أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللَّهَ مُخْلِصاً لَهُ الدِّينَ
؛ من به اخلاص دين براى خدا مأمور شدم .
وَ أُمِرْتُ لِأَنْ أَكُونَ أَوَّلَ الْمُسْلِمِينَ
؛ علت امر به اخلاص اين است كه از نخستين مسلمانان باشم ، يعنى در اسلام از همه پيشى بگيرم و پيشواى مسلمانان در دنيا و آخرت باشم و مقصود اين است كه اخلاص براى خدا ، سبقت در دين هم هست ، بنا بر اين كسى كه دين را براى خدا خالص كند ، سبقت در آن هم دارد
قُلِ اللَّهَ أَعْبُدُ مُخْلِصاً لَهُ دِينِي
؛ تكرار اين عبارت براى اين است كه در عبارت اولى از امر به عبادت و اخلاص خبر مىدهد . و در دومى خبر مىدهد كه من تنها دين و