بگيرند . و كلمهء مبارك ، كه صفت كتاب ( قرآن ) است به معناى نفع و خير بسيار است .
[ سوره ص ( 38 ) : آيات 30 تا 40 ]
وَ وَهَبْنا لِداوُدَ سُلَيْمانَ نِعْمَ الْعَبْدُ إِنَّهُ أَوَّابٌ ( 30 ) إِذْ عُرِضَ عَلَيْهِ بِالْعَشِيِّ الصَّافِناتُ الْجِيادُ ( 31 ) فَقالَ إِنِّي أَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَيْرِ عَنْ ذِكْرِ رَبِّي حَتَّى تَوارَتْ بِالْحِجابِ ( 32 ) رُدُّوها عَلَيَّ فَطَفِقَ مَسْحاً بِالسُّوقِ وَ الْأَعْناقِ ( 33 ) وَ لَقَدْ فَتَنَّا سُلَيْمانَ وَ أَلْقَيْنا عَلى كُرْسِيِّهِ جَسَداً ثُمَّ أَنابَ ( 34 )
قالَ رَبِّ اغْفِرْ لِي وَ هَبْ لِي مُلْكاً لا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ مِنْ بَعْدِي إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ ( 35 ) فَسَخَّرْنا لَهُ الرِّيحَ تَجْرِي بِأَمْرِهِ رُخاءً حَيْثُ أَصابَ ( 36 ) وَ الشَّياطِينَ كُلَّ بَنَّاءٍ وَ غَوَّاصٍ ( 37 ) وَ آخَرِينَ مُقَرَّنِينَ فِي الْأَصْفادِ ( 38 ) هذا عَطاؤُنا فَامْنُنْ أَوْ أَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسابٍ ( 39 )
وَ إِنَّ لَهُ عِنْدَنا لَزُلْفى وَ حُسْنَ مَآبٍ ( 40 )
ترجمه :
ما سليمان را به داوود عطا كرديم ، چه بندهء نيكويى بود ، زيرا همواره به سوى خدا بازگشت مىكرد . ( 30 )
به ياد بياور آن گاه را كه به هنگام عصر اسبان تيزرو را كه ايستاده بودند به او ارائه دادند . ( 31 )
گفت من از دوستى اين اسبان نيكو از ذكر و نماز خدا غافل شدم تا خورشيد در پردهء غروب پوشيده شد ( 32 )
گفت : بار ديگر آنها را باز گردانيد و دست به ساقها و گردنهاى آنها كشيد . ( 33 )
ما سليمان را آزموديم و بر تخت او كالبدى افكنديم ، سپس او به درگاه خداوند توبه و انابه كرد . ( 34 )
گفت : پروردگارا به لطف و كرمت مرا ببخش و حكومتى به من عطا كن كه پس از من سزاوار هيچ كس نباشد كه تو