مىكنم ، يكى براى توهين به مقام نبوت و يكى حد اسلام ؟ « 1 » ( براى افترا و دروغ نسبت به مؤمنى ) .
روايت شده كه اختلاف و محاكمه ميان دو فرشته بوده است . [ كه براى آزمايش داوود به صورت دو انسان آمده بودند ] و برخى گويند : آنها دو انسان بودند و اختلاف واقعا ميان آن دو بوده است ، ولى در گوسفندها با هم شريك و مخلوط بودند ، يكى از آنها توانگر و داراى همسران بسيار از كنيز و زنان آزاد با مهريه بوده است . و دومى فقير و بىچيز بوده و جز يك همسر ، همسر ديگرى نداشته است . و آن توانگر از او خواسته است كه همسرش را ترك كند .
و چون آنها در زمانى غير از هنگامى كه داوود قضاوت و حكم مىكرد وارد شدند ، داوود ، ترسيد كه آنها تروريست باشند و علت اين كه مورد سرزنش و ملامت قرار گرفت اين بود كه پيش از اثبات حق ، در قضاوت و صدور حكم ، شتاب كرد و شايسته بود كه هنگام شنيدن ادعاى يكى از آنها از ديگرى هم پرسش مىكرد تا آنچه را كه مىخواهد بگويد .
مجاهد گفته است : داوود چهل روز در حال سجده بود و جز براى خواندن نمازهاى واجب و يا كارهاى ضرورى ، سرش را از سجده بلند نمىكرد .
گاهى از : سجود ، تعبير به ركوع مىشود . ( بنا بر اين مقصود از : ركوع ، همان سجده است ) .
[ سوره ص ( 38 ) : آيات 26 تا 29 ]
يا داوُدُ إِنَّا جَعَلْناكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَ لا تَتَّبِعِ الْهَوى فَيُضِلَّكَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ إِنَّ الَّذِينَ يَضِلُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ لَهُمْ عَذابٌ شَدِيدٌ بِما نَسُوا يَوْمَ الْحِسابِ ( 26 ) وَ ما خَلَقْنَا السَّماءَ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما باطِلاً ذلِكَ ظَنُّ الَّذِينَ كَفَرُوا فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ كَفَرُوا مِنَ النَّارِ ( 27 ) أَمْ نَجْعَلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ كَالْمُفْسِدِينَ فِي الْأَرْضِ أَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِينَ كَالْفُجَّارِ ( 28 ) كِتابٌ أَنْزَلْناهُ إِلَيْكَ مُبارَكٌ لِيَدَّبَّرُوا آياتِهِ وَ لِيَتَذَكَّرَ أُولُوا الْأَلْبابِ ( 29 )
هامش
( 1 ) -
لا اوتى برجل يزعم أنّ داوود تزوج امرأة اوريا الا جلّدته حدّين حدا للنبوة و حدا للاسلام .