ترجمه :
( اى رسول ما ) در برابر آنچه مىگويند شكيبا باش و از بندهء ما داود ياد كن كه در اجراى فرمان ما بسيار نيرومند بود و پيوسته به درگاه ما توبه مىكرد . ( 17 )
ما كوهها را مسخّر او كرديم كه هر شامگاه و صبحگاه با او تسبيح مىگفتند . ( 18 )
و پرندگان را نيز همگى مسخّر او ساختيم تا همراه او تسبيح خدا گويند و همه به دربارش باز آيند . ( 19 )
و حكومت و سلطنت او را نيرومند ساختيم و به او هم دانش و حكمت و هم قوّهء تميز حقّ از باطل عطا كرديم . ( 20 )
آيا داستان شاكيان ، هنگامى كه از محراب داود بالا رفتند ، به تو رسيده است . ( 21 )
هنگامى كه ناگهان بر او وارد شدند سخت هراسان شد ، آنان گفتند نترس ما دو نفر شاكى هستيم كه يكى از ما بر ديگرى ستم كرده ، اكنون ميان ما به حقّ داورى كن و ستم روا مدار و ما را به راه راست هدايت فرما . ( 22 )
اين برادر من است كه نود و نه رأس ميش دارد و من يكى بيش ندارم ، امّا او اصرار مىكند كه اين يكى را هم به من واگذار و در سخن بر من غلبه كرده است . ( 23 )
داود گفت : براستى او با درخواست يك ميش تو براى افزودن به ميشهايش به تو ستم كرده است و بسيارى از دوستان به يكديگر ستم مىكنند مگر آنها كه ايمان آوردهاند و عمل صالح دارند ، امّا آنها بسيار اندكند . داود گمان كرد ما او را ، با اين جريان ، آزمودهايم ، لذا از پروردگارش طلب آمرزش كرد و به سجده افتاد و توبه كرد . ( 24 )
ما اين عمل را بر او بخشيديم و او پيش ما داراى مقامى و الا و آيندهاى نيك است . ( 25 )
تفسير :
وَ اذْكُرْ عَبْدَنا داوُدَ ذَا الْأَيْدِ
؛ عبارت « ذا الايد » به معناى صاحب قوت و نيرو در عبادت است ، آن نيرو و توانايى كه تاب تحمل اداى نبوت و رسالت را داشته باشد .