مىباشد .
« بَيِّناتٍ »
يعنى دليلهاى آشكار و مقاصد روشن . اين كلمه حال تأكيد كننده است ، مثل قول خداوند :
وَ هُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقاً لِما مَعَهُمْ
، « در حالتى كه قرآن حق است و آنچه را بر آنها نازل شده تصديق كننده است » ( بقره / 91 ) « مقاما » ، با ضمّ ميم و فتح آن خوانده شده ، به قرائت اول يعنى محلّ اقامت و به قرائت دوّم يعنى جاى ايستادن « ندىّ » مجلس و جايى كه مردم در آن جمع مىشوند ، معناى آيه اين است كه هر گاه آيات خدا را بشنوند مىگويند : كدام يك از دو گروه ، ايمان آورندگان به آن و منكران آن ، بهرهشان از دنيا بيشتر است .
« كم » : مفعول
« أَهْلَكْنا »
و « من » بيان كنندهء ابهام آن است ، يعنى بسيارى از ملّتها را هلاك ساختيم .
« هُمْ أَحْسَنُ »
در محلّ نصب ، صفت براى « كم » . اثابت به معناى لوازم خانه است .
« رئيا » با همزه و غير همزه هر دو خوانده شده ، فعل به معناى مفعول است از « رأيت » و كسى كه آن را بدون همزه خوانده همزه را بدل به « ياء » كرده و دو « ياء » را در هم ادغام ساخته است و مىتوان آن را از « رى » گرفت كه به معناى نعمت و رفاه است چنان كه دربارهء كسى كه در نعمت و رفاه است مىگويند : ريّان من النعيم ؛ « برخوردار از نعمتهاست » .
[ سوره مريم ( 19 ) : آيات 75 تا 80 ]
قُلْ مَنْ كانَ فِي الضَّلالَةِ فَلْيَمْدُدْ لَهُ الرَّحْمنُ مَدًّا حَتَّى إِذا رَأَوْا ما يُوعَدُونَ إِمَّا الْعَذابَ وَ إِمَّا السَّاعَةَ فَسَيَعْلَمُونَ مَنْ هُوَ شَرٌّ مَكاناً وَ أَضْعَفُ جُنْداً ( 75 ) وَ يَزِيدُ اللَّهُ الَّذِينَ اهْتَدَوْا هُدىً وَ الْباقِياتُ الصَّالِحاتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَواباً وَ خَيْرٌ مَرَدًّا ( 76 ) أَ فَرَأَيْتَ الَّذِي كَفَرَ بِآياتِنا وَ قالَ لَأُوتَيَنَّ مالاً وَ وَلَداً ( 77 ) أَطَّلَعَ الْغَيْبَ أَمِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمنِ عَهْداً ( 78 ) كَلاَّ سَنَكْتُبُ ما يَقُولُ وَ نَمُدُّ لَهُ مِنَ الْعَذابِ مَدًّا ( 79 )
وَ نَرِثُهُ ما يَقُولُ وَ يَأْتِينا فَرْداً ( 80 )