ترجمه :
بگو : كسانى كه در گمراهى و ضلالت باشند ، خداوند آنان را مهلت مىدهد تا آنكه ببينند آنچه از آن ترسانيده شدهاند : گرفتارى دنيوى و يا كيفر روز قيامت ، پس به همين زودى خواهند ديد - كسانى را كه از جهت مكان بدتر و از حيث لشكر ناتوانتراند . ( 75 )
و خداوند راهنمايى آنان را كه هدايت شدهاند مىافزايد ، و كارهاى نيك كه باقى مىماند نزد پروردگارت از جهت ثواب و باز گشت و سر انجام كار ، بهتر است . ( 76 )
آيا ديدى كسى را كه به آيات ما كافر شد و گفت : حتما مال و فرزند ( فراوان ) نصيبم خواهد شد . ( 77 )
آيا از عالم غيب آگاهى يافته يا اين كه از خداوند پيمانى گرفته است . ( 78 )
نه چنين است ، آنچه مىگويد ما مىنويسيم و مدّت كيفرش را طولانى مىكنيم . ( 79 )
و آنچه را مىگويد از او مىگيريم تا پيش ما آيد در حالتى كه تنها باشد . ( 80 )
تفسير :
فَلْيَمْدُدْ لَهُ الرَّحْمنُ مَدًّا
؛ خداوند او را مهلت دهد و عمرش را طولانى كند . جمله را با لفظ امر غايب آورده تا بيان كند كه حتما امرى انجام شدنى است ، مثل مطلبى كه امر به آن شده است ، تا اين كه براى گمراه عذرى باقى نماند ، زيرا به او مدّتى عمر داده كه ممكن بود در آن فكر چارهاى بكند و ممكن است فعل امر را به معناى دعا گرفت كه از خدا خواسته تا به او مهلت دهد ، يا به اين معنا كه هر چه مىخواهد در دنيا زندگى كند ، زيرا درازى عمرش براى او سودى ندارد .
حَتَّى إِذا رَأَوْا ما يُوعَدُونَ
؛ تا اين كه آنچه وعده داده شدهاند با چشم خود ببينند .