« نودى » را تفسير مىكنند ، به اين معنا كه يك مرتبه به موسى گفته شده است :
بُورِكَ مَنْ فِي النَّارِ
و بار ديگر گفته شده
أَلْقِ عَصاكَ
. به دليل اين كه در سورهء قصص 28 / 31 :
و أن ألق عصاك حرف تفسير « أن » تكرار شده است ( در آيهء قبلش گفته است :
« أَنْ يا مُوسى إِنِّي أَنَا اللَّهُ »
پس در آيهء مورد بحث نيز چنين است .
وَ لَمْ يُعَقِّبْ
؛ به عقب برنگشت و مراجعه نكرد . و هنگامى كه كسى پس از فرار دو مرتبه برگردد و به دشمن حمله كند ، عربها مىگويند : عقّب المقاتل ، ( جنگجو به حربگاه برگشت ) . شاعر گفته است :
فما عقّبوا اذ قيل هل من معقّب * و لا نزلوا يوم الكريهة منزلا « 1 »
حضرت موسى از اين جهت ترسيد و فرار كرد كه گمان كرد اين حادثه براى ترساندن اوست زيرا بعد از آن خداوند مىفرمايد :
« إِنِّي لا يَخافُ لَدَيَّ الْمُرْسَلُونَ »
( ترجمه آن گذشت ) .
[ سوره النمل ( 27 ) : آيات 11 تا 14 ]
إِلاَّ مَنْ ظَلَمَ ثُمَّ بَدَّلَ حُسْناً بَعْدَ سُوءٍ فَإِنِّي غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 11 ) وَ أَدْخِلْ يَدَكَ فِي جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضاءَ مِنْ غَيْرِ سُوءٍ فِي تِسْعِ آياتٍ إِلى فِرْعَوْنَ وَ قَوْمِهِ إِنَّهُمْ كانُوا قَوْماً فاسِقِينَ ( 12 ) فَلَمَّا جاءَتْهُمْ آياتُنا مُبْصِرَةً قالُوا هذا سِحْرٌ مُبِينٌ ( 13 ) وَ جَحَدُوا بِها وَ اسْتَيْقَنَتْها أَنْفُسُهُمْ ظُلْماً وَ عُلُوًّا فَانْظُرْ كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ ( 14 )
ترجمه :
مگر كسى كه ستم كند ، سپس ( توبه كرده ) آن بدى را به نيكى
هامش
( 1 ) - روز جنگ آن گاه كه گفته شود : برگرديد و بجنگيد ، بر نمىگردند و در هيچ مورد از موارد جنگ و ترس فرود نمىآيند .