ترجمه :
و كسى كه توبه كند و كارهاى نيك به جا آورد به سوى خدا بازگشت مىكند ( 71 )
و آنان هستند كه به باطل و ناحقّ گواهى نمىدهند و هر گاه به كار لغو و بيهودهاى گذر كنند بزرگوارانه از آن مىگذرند ( 72 )
و آنان هستند كه هر گاه آيات پروردگارشان به آنها گوشزد شود در برابر آن چون كوران و كران نباشند ( 73 )
و آنان هستند كه مىگويند ، پروردگارا از همسران و فرزندان ما ، روشنى چشم به ما عطا كن و ما را پيشواى پرهيزكاران قرار ده ( 74 )
آنان هستند كه درجات عالى بهشت در برابر شكيبايى و صبرشان در راه عبادت ، به آنان پاداش داده مىشود و در آن با تحيّت و سلام روبرو مىشوند ( 75 )
در آن بهشت كه قرارگاه و منزل بسيار نيكويى است ، جاودانه خواهند ماند ( 76 )
( به امّت ) بگو اگر دعا ( و توبهء ) شما نبود ، پروردگار من به شما ارجى نمىگذاشت ، شما ( آيات خدا را ) انكار كرديد و به زودى كيفر آن را خواهيد ديد و از شما جدا نخواهد شد . ( 77 )
تفسير :
وَ مَنْ تابَ
؛ كسى كه از گناهان پشيمان شود و آنها را ترك كند و به جاى آن كارهاى نيك انجام دهد ، به سوى خدا بازگشت كرده است ، و چه بازگشت بسيار نيكى ! يا چون توبه كرده است به سوى خدا برگشت رضايتبخش و نيكى كرده است .