غلام و كنيز است . در حديث آمده است :
ليقل احدكم فتاى و فتاتى و لا يقل : عبدى و امتى :
به بردگانتان بگوييد : پسر جوانم و دختر جوانم و آنها را به غلام و كنيز خطاب نكنيد .
عَلَى الْبِغاءِ
؛ « بغاء » : مصدر بغى و به معناى زناست .
إِنْ أَرَدْنَ تَحَصُّناً
؛ خداوند نهى از اكراه را مشروط به ارادهء تحصّن دانسته است ، زيرا اكراه در صورتى تحقّق مىيابد كه آنها ارادهء تحصّن كنند و عفّت بورزند و ترجيح دادن حرف « ان » بر « اذا » اشاره به اين است كه در آن وقت كنيزان اين عمل زشت را با ميل و رغبت انجام مىدادند .
« وَ مَنْ يُكْرِهْهُنَّ »
: و هر كس كنيزانش را به انجام عمل زنا مجبور سازد ، بداند كه خداوند نسبت به كنيزانى كه بر عمل زنا اجبار شدهاند ، آمرزنده و بخشايشگر است ، نه نسبت به اكراه كنندگان كه بردهدارها مىباشند .
از امام صادق عليه السّلام نقل شده :
لهنّ غفور رحيم
: خدا براى اين گونه كنيزان غفور و رحيم است .
« مبيّنات » : به كسر ( ياء ) آياتى كه براى بيان احكام و حدود ، روشن و واضح است ، و به فتح ( ياء ) آياتى كه داراى تفصيل است و توضيح داده شده است .
وَ مَثَلًا مِنَ الَّذِينَ خَلَوْا
؛ شبيه و مانندى از آنان كه پيش از شما بودند و حالشان شبيه حال شما بود ، نازل كرديم .
[ سوره النور ( 24 ) : آيات 35 تا 38 ]
اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ مَثَلُ نُورِهِ كَمِشْكاةٍ فِيها مِصْباحٌ الْمِصْباحُ فِي زُجاجَةٍ الزُّجاجَةُ كَأَنَّها كَوْكَبٌ دُرِّيٌّ يُوقَدُ مِنْ شَجَرَةٍ مُبارَكَةٍ زَيْتُونَةٍ لا شَرْقِيَّةٍ وَ لا غَرْبِيَّةٍ يَكادُ زَيْتُها يُضِيءُ وَ لَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نارٌ نُورٌ عَلى نُورٍ يَهْدِي اللَّهُ لِنُورِهِ مَنْ يَشاءُ وَ يَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثالَ لِلنَّاسِ وَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ( 35 ) فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ يُسَبِّحُ لَهُ فِيها بِالْغُدُوِّ وَ الْآصالِ ( 36 ) رِجالٌ لا تُلْهِيهِمْ تِجارَةٌ وَ لا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَ إِقامِ الصَّلاةِ وَ إِيتاءِ الزَّكاةِ يَخافُونَ يَوْماً تَتَقَلَّبُ فِيهِ الْقُلُوبُ وَ الْأَبْصارُ ( 37 ) لِيَجْزِيَهُمُ اللَّهُ أَحْسَنَ ما عَمِلُوا وَ يَزِيدَهُمْ مِنْ فَضْلِهِ وَ اللَّهُ يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ بِغَيْرِ حِسابٍ ( 38 )