اين كه سلطان را عطف بر آيات كرده اشاره به اهميّت آن است كه گويا ، عصا از جملهء آنها و جزئشان نيست ، مثل
مَنْ كانَ عَدُوًّا لِلَّهِ وَ مَلائِكَتِهِ وَ رُسُلِهِ وَ جِبْرِيلَ وَ مِيكالَ
؛ « كسى كه دشمن خدا و فرشتگانش و پيامبرانش و جبرئيل و ميكائيل باشد . . . » ( بقره / 98 ) كه پس از ملائكه نام جبرئيل و ميكائيل را بخصوص آوردهء است . و مىتوان گفت : مراد از سلطان ، خود آيات است يعنى همهء اينها ، آيات و نشانههاى آشكار و براهين روشن مىباشند .
قَوْماً عالِينَ
؛ ( فرعون و پيروانش ) قومى متكبّر و خود خواه بودند نظير :
إِنَّ فِرْعَوْنَ عَلا فِي الْأَرْضِ ؛
« فرعون در روى زمين تكبّر كرد » ( قصص / 3 ) معناى ديگر « قوما عالين » اين است كه اين قوم با ظلم و ستمشان موجبات زحمت مردم را فراهم مىكردند .
« لِبَشَرَيْنِ مِثْلِنا »
( فرعونيان گفتند ) آيا به دو نفر انسان كه مانند ما آفريدهاى و هيچ امتيازى بر ما ندارند ايمان بياوريم ؟ كلمهء « بشر » : اسم جمع است ، كه بر مفرد و جمع ، هر دو اطلاق مىشود ، و كلمات : « مثل » و « غير » صفت براى مفرد و مثنّا و جمع و نيز مذكّر و مؤنّث واقع مىشوند . از قبيل :
إِنَّكُمْ إِذاً مِثْلُهُمْ ؛
( نساء / 140 )
وَ مِنَ الْأَرْضِ مِثْلَهُنَّ
؛ ( طلاق / 11 ) و نيز گفته مىشود :
هما مثلاه و هم امثاله ،
إِنَّ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ عِبادٌ أَمْثالُكُمْ
؛ « آنهايى را كه غير از خدا مىپرستيد بندگانى مانند خودتاناند » ( اعراف / 194 ) .
وَ قَوْمُهُما لَنا عابِدُونَ
؛ در حالى كه قوم موسى و هارون يعنى بنى اسرائيل مانند بردگان فرمان بردار ما هستند .
وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى
؛ براى قوم موسى تورات را نازل كرديم ، تا به طريق حق ، راه يابند و به قوانين و احكام آن عمل كنند .
وَ جَعَلْنَا ابْنَ مَرْيَمَ وَ أُمَّهُ آيَةً
؛ ما ، عيسى و مادرش را دليل قدرت خود بر آفرينش و اختراع قرار داديم . اين آيه مثل آيهاى است كه مىفرمايد :
وَ جَعَلْناها وَ ابْنَها آيَةً