مانند خاشاك بر سيلاب قرار داديم ، پس دورى از رحمت حق براى ستمكاران باد . ( 41 )
سپس اقوام ديگرى را بعد از آنها به وجود آورديم . ( 42 )
هيچ امّتى بر اجل حتمىاش نه سبقت مىگيرد ، و نه از آن تأخير مىكند . ( 43 )
پس فرستادگان خودمان را يكى پس از ديگرى فرستاديم . و هر گاه پيامبرى به سوى گروهى مىآمد او را تكذيب مىكردند و ما ، گروهى را پس از گروه ديگر هلاك كرديم و تنها نامى از آنها باقى گذاشتيم ، پس دورى از رحمت خدا نصيب مردمى باد كه ايمان نمىآورند . ( 44 )
سپس موسى و برادرش هارون را با نشانههاى خود و دليلى روشنى بخش فرستاديم . ( 45 )
به سوى فرعون و اطرافيان اشرافى او ، پس آنها گردنكشى كردند و مردمى برترى جوى بودند ( 46 )
و گفتند : آيا به دو انسانى كه مانند خود مايند و قومشان ما را پرستش مىكردند ، ايمان بياوريم . ( 47 )
پس آن دو پيامبر را تكذيب كردند و سرانجام به هلاكت رسيدند . ( 48 )
و ما به موسى آن كتاب [ تورات ] را داديم تا آنها ( بنى اسرائيل ) هدايت شوند . ( 49 )
و ما پسر مريم ( عيسى ) و مادرش ( مريم ) را آيت و نشانهاى قرار داديم و آنها را در سرزمين بلندى كه آرامش و امنيّت و آب روان داشت ، جا داديم . ( 50 )
تفسير :
فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ
؛ « صيحه » فرياد شديد جبرئيل بر قوم حضرت نوح است كه آنها را به هلاكت رساند .
« بالحقّ » يعنى آنها مستحق عذاب بودند ، يا اين كه عدل الهى موجب عذاب آنها شد .
« غثاء » به معناى شاخ و برگهاى سياه و پوسيدهاى است كه سيلاب با خود مىبرد و خداوند بدبختى و سرنگونى كفّار را به اين چيزى تشبيه فرموده است .
فَبُعْداً لِلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ
؛ پس هلاكت باد بر ستمكاران . « بعدا » از مصادرى است كه