ترجمه :
حكومت و فرمانروايى در آن روز از آن خداست كه ميان آنها حكم مىفرمايد ، و آنان كه ايمان آورده و عمل صالح انجام داده اند در باغهاى پر نعمت بهشتند . ( 56 )
و كسانى كه كافر شده و آيات ما را تكذيب كردند براى آنان عذاب خوار كنندهاى مىباشد . ( 57 )
و آنانى كه در راه خدا مهاجرت كردند و سپس كشته شدند و يا به مرگ طبيعى از دنيا رفتند ، خداوند به آنها روزى نيكو مىدهد ، آرى خداوند بهترين روزى دهندگان است . ( 58 )
خداوند بطور حتم آنها را در محلّى وارد مىكند كه از آن خشنود خواهند شد ، و يقينا خداى متعال دانا و بردبار است . ( 59 )
واقع امر اين است ، و هر كس به همان مقدار كيفر كند كه خود مورد عقوبت واقع شده ، و سپس مورد ستم واقع شود ، حتما خداوند به يارى او بر مىخيزد ، آرى خداى تعالى بخشنده و آمرزنده است . ( 60 )
تفسير :
الْمُلْكُ يَوْمَئِذٍ لِلَّهِ
؛ كلمهء « يومئذ » در اصل : يوم يؤمنون ( روزى كه ايمان مىآورند ) يا يوم تزول مريتهم ( روزى كه شكّ و شبههء آنها بر طرف مىگردد ) بوده است .
وَ الَّذِينَ هاجَرُوا . . . .
؛ در اين آيه خداى متعال از باب مرحمت و تفضّل آنهايى را كه در راه حق جلاى وطن مىكنند چه كشته شوند و چه به اجل خود از دنيا بروند در اجر و ثواب مساوى دانسته است .
لَعَلِيمٌ حَلِيمٌ
؛ در آخر آيهء بعد مىفرمايد : خداوند مىداند كه عمل كنندگان تا چه درجه اخلاص و تا چه حدّ استحقاق پاداش دارند و او داراى حلم و بردبارى است و از تقصيرات گنهكاران با فضل و كرم خود در مىگذرد . در اين مورد روايتى