قبل نيز كه فرمود خدا از مؤمنان دفاع مىكند دليل بر همين معنا مىباشد .
إِلَّا أَنْ يَقُولُوا
؛ فعل منصوب در محلّ جرّ و بدل از « حقّ » مىباشد ، يعنى اينان بدون هيچ دليلى از خانههايشان رانده شدهاند فقط به سبب اين كه موحّد بودند ، در حالى كه اين صفت مىبايست موجب اقتدار و استقرارشان باشد نه سبب اخراج از ديار .
وَ لَوْ لا دَفْعُ اللَّهِ
؛ اگر نه اين بود كه ارادهء خداوند به تسلّط مسلمانان ( اهل توحيد ) بر كفّار تحقّق يابد ، مشركان بر اهل ايمان و مراكز عبادتشان مسلّط مىشدند و آنها را از بين مىبردند : و در اين صورت ، نه براى مسيحيان كليسايى و نه براى راهبانشان ديرى و نه براى يهود كنيسهاى و نه براى مسلمانان مسجدى باقى مىگذاشتند ، و اين كه در قرآن كنيسهء يهوديان كه معبد آنهاست صلوة ناميده شده ، به اين جهت است كه در آن جا به نماز و دعا مىپردازند .
امام صادق عليه السّلام اين كلمهء را صلوات با ضمهء « صاد » و « لام » خوانده و آن را به حصارها و ديوارهاى محكم تفسير فرموده است . « دفع » « دفاع » و « هدمت » ، « هدمت » به تخفيف نيز خوانده شده است .
« مَنْ يَنْصُرُهُ »
: يعنى كسى كه دين خدا و اوليائش را يارى مىكند .
[ سوره الحج ( 22 ) : آيات 41 تا 45 ]
الَّذِينَ إِنْ مَكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّكاةَ وَ أَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِ وَ لِلَّهِ عاقِبَةُ الْأُمُورِ ( 41 ) وَ إِنْ يُكَذِّبُوكَ فَقَدْ كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَ عادٌ وَ ثَمُودُ ( 42 ) وَ قَوْمُ إِبْراهِيمَ وَ قَوْمُ لُوطٍ ( 43 ) وَ أَصْحابُ مَدْيَنَ وَ كُذِّبَ مُوسى فَأَمْلَيْتُ لِلْكافِرِينَ ثُمَّ أَخَذْتُهُمْ فَكَيْفَ كانَ نَكِيرِ ( 44 ) فَكَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ أَهْلَكْناها وَ هِيَ ظالِمَةٌ فَهِيَ خاوِيَةٌ عَلى عُرُوشِها وَ بِئْرٍ مُعَطَّلَةٍ وَ قَصْرٍ مَشِيدٍ ( 45 )