تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير جوامع الجامع (فارسى) — صفحة 172

مساهمون:

ص١٧٢

ترجمه :

ياد بياور اى رسول ما ، آن زنى را كه دامن خود را حفظ كرد پس آن گاه از روحمان در او دميديم و او و پسرش را نشانه‌اى براى جهانيان قرار داديم . ( 91 ) بدرستى كه اين امّت امت شماست در حالى كه امّتى يگانه است و من پروردگار شمايم پس مرا عبادت كنيد . ( 92 ) ( گروهى ) در امر دين خود به تفرقه گراييدند ، در صورتى كه تمام آنها به سوى ما بازگشت مىكنند . ( 93 ) پس هر كس كارهاى شايسته انجام دهد در حالى كه با ايمان باشد ، نسبت به كوشش او ، ناسپاسى نخواهد شد ، و ما حتما اين كوشش را ثبت مىكنيم . ( 94 ) بر قريه‌اى كه اهلش را هلاك كرديم روا نيست كه در رجعت بازگشت نمايند ( لا زايده است ) . ( 95 ) تا وقتى كه سدّ يأجوج و مأجوج گشوده شود و ايشان از هر بلندى و پستى مىشتابند . ( 96 ) وعدهء حق ( قيامت ) نزديك شده پس در آن هنگام چشمهاى آنان كه كافر شده‌اند خيره شود در حالى كه مىگويند : اى واى بر ما كه در دنيا با غفلت از اين ( گرفتارى قيامت ) بوديم ، بلكه نسبت به خودمان ستمكار بوديم . ( 97 )

تفسير :

أَحْصَنَتْ فَرْجَها
؛ به طور كلّى دامن خود را از حرام ( و حتّى ) حلال حفظ كرده بود چنان كه گفت :
وَ لَمْ يَمْسَسْنِي بَشَرٌ وَ لَمْ أَكُ بَغِيًّا
؛ « انسانى با من تماس نگرفته و من زناكار نبوده‌ام » ( مريم / 20 ) .
فَنَفَخْنا فِيها مِنْ رُوحِنا
؛ پس به وسيلهء روحمان جبرئيل در مريم دميديم ، زيرا