ترجمه :
ما ، در گذشته از آدم پيمان گرفته بوديم ، امّا او فراموش كرد ، و عزم استوارى براى او نيافتيم . ( 115 )
و هنگامى كه به فرشتگان گفتيم ، براى آدم سجده كنيد ، همگى سجده كردند جز ، ابليس كه سر باز ، زد .
( 116 )
پس به آدم گفتيم : اين دشمن تو و همسرت مىباشد . بنا بر اين از بهشت « 1 » بيرونتان نكند كه بيچاره مىشوى . ( 117 )
بدرستى كه براى تو است كه در اين جا نه گرسنه شوى و نه برهنه . ( 118 )
و نه تشنه شوى و نه در آفتاب قرار گيرى . ( 119 )
پس شيطان او را وسوسه كرد و گفت اى آدم آيا تو را راهنمايى كنم به درخت پاينده و سلطنتى كه كهنه و زايل نشود ؟ ( 120 )
پس آدم و حوّا از آن درخت خوردند ، پس عورتهايشان
هامش
( 1 ) - مراد از جنّت در اين جا ، بهشت جاودان سراى آخرت نيست ، كه آن يك نقطهء تكاملى است و بيرون آمدن و باز گشت به عقب در آن ، امكان ندارد ، اين جنّت باغى بوده است داراى همه چيز از باغهاى اين جهان . . . لذا خداوند به آدم اخطار كرده است كه اگر از اين نقطهء امن و امان بيرون روى به درد سر خواهى افتاد . تفسير نمونه ج 13 صفحه 319