نزديك مىشود ، و در آيهء بعد اين مطلب را روشن فرموده است :
الَّذِينَ آمَنُوا وَ كانُوا يَتَّقُونَ
؛ كسانى كه ايمان آورده و اهل تقوا بودهاند .
سعيد بن جبير مىگويد از پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله دربارهء اولياى خدا سؤال شد . فرمود :
كسانىاند كه انسان از ديدن سيماى آنها و چهرهء تابناكشان به ياد خدا مىافتد . بعضى گفتهاند : آنها كسانىاند كه براى خدا دوست يكديگرند .
الَّذِينَ آمَنُوا
؛ ممكن است منصوب باشد ، بنا بر مدح ، و يا مرفوع باشد ، بنا بر مبتدا و خبر .
لَهُمُ الْبُشْرى
؛ بشارت چيزى است كه خداوند در بسيارى از مواضع قرآن به اهل تقوا وعده داده است و از پيامبر نقل شده است كه بشارت در دنيا ، رؤياى صالحه است كه مؤمن براى خودش در خواب مىبيند يا ديگران براى او خواب مىبينند .
و منظور از بشارت در آخرت بهشت است . از معصوم نقل شده است : ذهبت النّبوّة و بقيت المبشّرات : پيامبر از دنيا رفت و با مرگ آن حضرت اساس نبوّت درهم پيچيد و ختم شد ، اما نسيمهاى مژده دهنده براى بندگان نيكوكار هم چنان باقى است . از عطاء نقل شده است كه هنگام مرگ ، فرشتگان به سوى مؤمنان مىآيند و آنها را به رحمت الهى مژده مىدهند چنان كه مىفرمايد :
تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلائِكَةُ أَلَّا تَخافُوا
؛ « 1 » و نيز عطاء مىگويد : بشارت در آخرت آن است كه فرشتگان به ديدار آنها مىآيند ، بر آنها سلام مىكنند و آنان را به پيروزى و كاميابى و كرامت الهى و ديگر مژدگانيها بشارت مىدهند كه از جملهء آنها دادن نامههاى اعمال به دست راست آنان و سفيدى و روشنى چهرههايشان مىباشد .
لا تَبْدِيلَ لِكَلِماتِ اللَّهِ
؛ تغييرى در گفتارهاى خداوند و خلافى در وعدههاى او يافت نمىشود .
هامش
( 1 ) - فصّلت / 30 .