است .
لا يَهِدِّي
؛ با تشديد نيز به صورتهاى گوناگون خوانده شده است : فتح « ها » و كسر آن ، و كسر « ها » و « ى » به هر حال در اصل « يهتدى » بوده « تاء » در « دال » ادغام و سپس « هاء » يا فتحه گرفته ، بدليل حركت « تاء » ( يهدى ) و يا كسره گرفته به دليل التقاء ساكنين ( يهدى ) و كسرهء « ياء » نيز به جهت اين است كه متعابعت از ما بعدش كرده است : ( يهدى ) و معناى آيه اين است : خدا ، تنها كسى است كه به سوى حق هدايت مىكند ، زيرا او خرد را در انسان به وديعت نهاده و قدرت انديشه و استدلال داده ، و براى عمل به شرايع و اديان موفّق داشته است .
قُلْ هَلْ مِنْ شُرَكائِكُمْ
؛ آيا كسى از آنها كه شما براى خدا شريك قرار داديد هست كه مانند خدا به سوى حق هدايت كند و آيا كسى كه چنين هدايت مىكند سزاوارتر براى پيروى است يا كسى كه خود هدايت نمىشود - يا ديگرى را هدايت نمىكند - مگر اين كه خدا او را هدايت نمايد ، و يا اين كه خود هدايت نمىشود مگر اين كه خداوند او را موجودى زنده و مكلّف قرار دهد و سپس هدايتش كند . چه مىشود شما را چگونه به باطل حكم مىكنيد ؟
وَ ما يَتَّبِعُ أَكْثَرُهُمْ
؛ اكثريت آنها در اقرارشان به خداوند پيروى نمىكنند مگر از گمان ، زيرا گفتارشان مستند به دليلى نيست .
إِنَّ الظَّنَّ لا يُغْنِي مِنَ الْحَقِّ شَيْئاً
؛ گمان در مرحلهء شناخت خدا آدمى را از حق كه علم است بىنياز نمىسازد .
إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِما يَفْعَلُونَ
؛ با اين جمله خداوند بت پرستان را تهديد كرده وعدهء عذاب مىدهد .
[ سوره يونس ( 10 ) : آيات 37 تا 40 ]
وَ ما كانَ هذَا الْقُرْآنُ أَنْ يُفْتَرى مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ لكِنْ تَصْدِيقَ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ وَ تَفْصِيلَ الْكِتابِ لا رَيْبَ فِيهِ مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ ( 37 ) أَمْ يَقُولُونَ افْتَراهُ قُلْ فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِثْلِهِ وَ ادْعُوا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ ( 38 ) بَلْ كَذَّبُوا بِما لَمْ يُحِيطُوا بِعِلْمِهِ وَ لَمَّا يَأْتِهِمْ تَأْوِيلُهُ كَذلِكَ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَانْظُرْ كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الظَّالِمِينَ ( 39 ) وَ مِنْهُمْ مَنْ يُؤْمِنُ بِهِ وَ مِنْهُمْ مَنْ لا يُؤْمِنُ بِهِ وَ رَبُّكَ أَعْلَمُ بِالْمُفْسِدِينَ ( 40 )