ترجمه :
آيا از ميان معبودهاى شما كسى است كه بتواند خلق را در آغاز ايجاد كند و سپس بازش گرداند ؟ بگو : تنها خدا آفرينش را ايجاد كرده و سپس همو آن را باز مىگرداند ، پس چرا شما از حق روى گردان مىشويد ؟ ( 34 )
آيا از ميان شركايى كه براى خدا برگزيديد كسى هست كه به حق راهنمايى كند ؟ بگو : تنها خدا به حق هدايت مىكند ، پس آيا كسى كه به حق هدايت مىكند سزاوارتر است كه پيروى شود يا آن كسى كه خود هدايت نمىشود مگر اين كه او را هدايت كنند ، شما را چه مىشود چگونه داورى مىكنيد ؟ ( 35 )
و بيشتر آنها جز از گمان و پندار پيروى نمىكنند ، اما گمان هرگز انسان را از حق بىنياز نمىسازد براستى كه خداوند به آنچه انجام مىدهند آگاه است . ( 36 )
تفسير :
در اين آيه ، خداوند سبحان ، اعادهء آفرينش را بدين سبب كه برهانى است روشن ، در برابر كسانى كه لجوج و منكر ضرورياتاند قرار مىدهد و سپس خطاب به پيامبر اكرم مىفرمايد :
قُلِ اللَّهُ يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ
بگو : آغاز و پايان جهان آفرينش به دست او است و او را امر مىكند كه از طرف آنها خود پاسخ دهد ، چرا كه لجاجت و جمود آنها نمىگذارد كه حرف حق را بگويند .
هداه ؛ اين فعل با لام و الى ، هر دو به كار مىرود و خداوند در اين آيه هر دو مورد را رعايت فرموده است . و گفته مىشود : « هدى بنفسه » ، اهتدى : هدايت شد ، مثل :
« شرى اشترى » : فروخت . و قرائت : « امن لا يهدى » بدون تشديد از همين بابت