هيچ كس جز او نگهبان خلق نيست و احدى را در حكم خود شريك نمىسازد . ( 26 )
آنچه از كتاب خدا بر تو ، وحى شده تلاوت كن كه كلمات خدا را كسى تغيير نتواند داد و هرگز جز درگاه او پناهى نخواهى يافت . ( 27 )
و هميشه خويش را با كمال شكيبايى به محبّت آنان كه صبح و شام خدا را مىخوانند و رضاى او را مىطلبند وادار كن و هرگز از آنان چشم مپوش كه به زينتهاى دنيا مايل شوى ، و مبادا كسانى را كه ما دلهايشان را از ياد خود غافل كردهايم و تابع هواى نفس شدهاند و به تبهكارى پرداختهاند ، پيروى كنى . ( 28 )
و بگو ، حق همان است كه از جانب پروردگارتان آمده پس هر كه مىخواهد ايمان آورد و هر كه خواهد كافر شود ، براستى ما ، براى كافران ستمكار آتشى فراهم ساختهايم كه شعلههايش آنان را احاطه كرده و اگر طلب آب كنند ، آبى مانند مس گداختهء سوزان بر آنها فرود آيد كه رويها را بسوزد چه بد نوشيدنى و چه بد تكيه گاهى است . ( 29 )
تفسير :
وَ لَبِثُوا فِي كَهْفِهِمْ
؛ اين آيه شرحى است بر آنچه در آيهء ( شماره 10 )
فَضَرَبْنا عَلَى آذانِهِمْ
به اجمال بيان شده . و « سنين » عطف بيان براى « ثلاثمائة » است و به حالت مضاف : « ثلاثمائة سنين » نيز قرائت شده به اين قرار كه در تمييز جمع را به جاى مفرد قرار داده ، مثل بالأخسرين اعمالا ( بجاى عملا ) .
وَ ازْدَادُوا تِسْعاً
؛ مراد ، تسع سنين است كه از قرينهء قبل معلوم مىشود .
قُلِ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما لَبِثُوا
؛ خدا دربارهء مدت درنگ اصحاب كهف آگاهتر از كسانى است كه در اين زمينه اختلاف كردهاند و حق همان است كه خدا به تو خبر داده روايت شده كه شخصى يهودى در اين مورد از امير مؤمنان عليه السّلام سؤال كرد حضرت به آنچه در قرآن است ( سيصد و نه سال ) او را خبر داد . يهودى گفت : در كتاب آسمانى ، ما سيصد سال نوشته است چطور شما نه سال اضافه مىكنيد ، فرمود : آنچه در كتاب