وضع و حال يكديگر آگاه شوند و آنچه را خداوند دربارهء آنها انجام داده درك كنند ، پند و عبرت بگيرند و بر شناخت پروردگارشان استدلال كنند و بر يقينشان افزوده شود .
قالُوا لَبِثْنا يَوْماً أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ
؛ چون بامدادان وارد غار شده بودند و پس از زوال ، از خواب بيدار شدند ، گمان كردند كه در همان روز قرار دارند و گفتند : يك روز يا بخشى از آن را در خواب بودهايم امّا چون ناخنها و موهاى بلند خود را ديدند گفتند :
خدا مىداند كه چه قدر خوابيده بودهايم .
قالُوا رَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِما لَبِثْتُمْ
؛ خدا اين امر را بهتر مىداند و شما راهى به سوى علم خدا نداريد ، بنا بر اين به كارى بپردازيد كه برايتان مهم است . « بورقكم » به كسر ، و سكون « را » هر دو قرائت شده و به معناى سكّهء نقره است . « ايّها ازكى طعاما » در اصل اىّ اهلها بوده است ، مثل و اسئل القريه كه اهل القريه بوده است : پس ببيند هر كدام از اهل آبادى كه طعامش حلالتر و پاكتر ، يا بيشتر و ارزانتر باشد خوراكى را از او بگيريد و بياوريد « و ليتلطف » و بايد هر كس مىرود در امر معامله و خريد و فروش برخوردى مهربانانه داشته باشد ، يا اين كه در پنهانكارى بكوشد تا شناخته نشود .
وَ لا يُشْعِرَنَّ بِكُمْ أَحَداً
؛ و هيچ كس از اهل شهر را از جا و مكان شما با خبر نسازد .
« انهم » زيرا اگر از جا و مكان شما آگاه شوند به وسيلهء سنگسار كه بدترين نوع كشتن است شما را خواهند كشت ، و يا با جبر و زور شما را به دين و ملّت خود در مىآورند و اگر به دين آنها در آييد هرگز به رستگارى نخواهيد رسيد .
[ سوره الكهف ( 18 ) : آيات 21 تا 24 ]
وَ كَذلِكَ أَعْثَرْنا عَلَيْهِمْ لِيَعْلَمُوا أَنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَ أَنَّ السَّاعَةَ لا رَيْبَ فِيها إِذْ يَتَنازَعُونَ بَيْنَهُمْ أَمْرَهُمْ فَقالُوا ابْنُوا عَلَيْهِمْ بُنْياناً رَبُّهُمْ أَعْلَمُ بِهِمْ قالَ الَّذِينَ غَلَبُوا عَلى أَمْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَيْهِمْ مَسْجِداً ( 21 ) سَيَقُولُونَ ثَلاثَةٌ رابِعُهُمْ كَلْبُهُمْ وَ يَقُولُونَ خَمْسَةٌ سادِسُهُمْ كَلْبُهُمْ رَجْماً بِالْغَيْبِ وَ يَقُولُونَ سَبْعَةٌ وَ ثامِنُهُمْ كَلْبُهُمْ قُلْ رَبِّي أَعْلَمُ بِعِدَّتِهِمْ ما يَعْلَمُهُمْ إِلاَّ قَلِيلٌ فَلا تُمارِ فِيهِمْ إِلاَّ مِراءً ظاهِراً وَ لا تَسْتَفْتِ فِيهِمْ مِنْهُمْ أَحَداً ( 22 ) وَ لا تَقُولَنَّ لِشَيْءٍ إِنِّي فاعِلٌ ذلِكَ غَداً ( 23 ) إِلاَّ أَنْ يَشاءَ اللَّهُ وَ اذْكُرْ رَبَّكَ إِذا نَسِيتَ وَ قُلْ عَسى أَنْ يَهْدِيَنِ رَبِّي لِأَقْرَبَ مِنْ هذا رَشَداً ( 24 )