ترجمه :
و هنگامى كه به پرهيزكاران گفته شد : پروردگارتان چه نازل فرموده است ؟ گفتند : خير و خوبى ، براى كسانى كه نيكى كنند در اين دنيا نيكى است ، و سراى آخرت از اين هم بهتر است و چه نيكو است ، خانهء پرهيزكاران . ( 30 )
باغهايى از بهشت جاويدان است كه همگى وارد آن مىشوند ، نهرها از زير آن جريان دارد ، و هر چه را بخواهند در آنجا هست ، اين چنين خداوند اهل تقوا را پاداش مىدهد . ( 31 )
همانها كه فرشتگان قبض روحشان مىكنند در حالى كه پاك و پاكيزهاند ، به آنها مىگويند : سلام بر شما باد ، داخل بهشت شويد ، بخاطر كارهايى كه انجام مىداديد . ( 32 )
آيا آنها ، جز ، اين انتظار را دارند كه فرشتگان بسراغشان آيند ، يا فرمان پروردگارت فرا رسد ، پيش از آنها نيز مردمى چنين كردند ، و خداوند به آنان ستم نكرد بلكه خودشان بر خود ظلم كردند . ( 33 )
پس كيفرهاى زشت كردارشان به آنها رسيد ، و جزاى مسخرگيهاى خود را ديدند . ( 34 )
تفسير :
قالُوا خَيْراً . . .
؛ در اين آيه كه جواب از ناحيهء مؤمنان است كلمهء « خير » منصوب شده ، يعنى انزل خيرا بر خلاف آيهء قبل ( 24 ) كه قول منكران بود و « اساطير » رفع داده شد ، تا ميان پاسخ مؤمنان و منكران فرق باشد . بنا بر اين مؤمنان جواب را به عنوان مفعول براى انزال ( مقدّر ) هماهنگ با سؤال آوردند و گفتند : « خيرا » خدا براى ما مؤمنان ، خير نازل كرده است ، اما منكران از سؤال عدول كردند و گفتند : اينها داستانهاى دروغين پيشينيان است و چيزى نازل نشده است .
لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا فِي هذِهِ الدُّنْيا حَسَنَةٌ
؛ نيكوكاران به پاداش كارهاى نيكى كه انجام دادهاند در دنيا احسان مىبينند و در آخرت چيزهايى بهتر از آن ، دريافت مىدارند . در اعراب اين عبارت و ما بعد آن دو احتمال وجود دارد :
1 - بدل از « خيرا » و بيان گفتار اهل تقواست ، يعنى آنها چنين گفتند .