ترجمه :
آنها ، مكر خود را به كار انداختند ، و پاداش مكر آنان ، پيش خدا است اگر چه با مكرشان ، كوهها از جا برداشته شود . ( 46 )
پس گمان مبر كه خدا وعدهء خود به پيامبرانش را تخلّف كند ، چرا كه خداوند عزيز و منتقم است . ( 47 )
روزى كه زمين به زمين ديگر تبديل مىشود و همچنين آسمانها ، و در پيشگاه خداوند يكتاى قهّار ظاهر مىشوند . ( 48 )
و مىبينى مجرمان را كه در آن روز به زنجيرها كشيده شدهاند . ( 49 )
لباسهايشان از مادّهء سياه و بدبو است و آتش ، چهرههاى آنها را مىپوشاند . ( 50 )
تا خداوند به هر كس جزاى كردارش را بدهد كه خدا سريع الحساب است . ( 51 )
اين براى مردم كافى است ، تا به آن سبب انذار شوند ، و بدانند كه خداوند ، معبودى يگانه است و صاحبان انديشه پند گيرند . ( 52 )
تفسير :
وَ قَدْ مَكَرُوا مَكْرَهُمْ
؛ مخالفان نيرنگ بزرگ خود را به كار بردند .
وَ عِنْدَ اللَّهِ مَكْرُهُمْ
؛ در كلمهء مكر دو احتمال وجود دارد .
1 - مضاف اليه را فاعل آن قرار دهيم ، يعنى نيرنگى كه فريبكاران به كار مىبرند نزد خدا محفوظ است و با همان ، آنان را مجازات مىكند .
2 - مضاف اليه مكر را مفعول قرار دهيم ، در اين صورت مكر به معناى عذاب