تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير جوامع الجامع (فارسى) — صفحة 310

مساهمون:

ص٣١٠

ترجمه :

آيا نديدى كه خداوند چگونه مثل زده است ؟ سخن پاكيزه همانند درخت پاكيزه‌اى است كه ريشهء آن ، پا بر جا و ثابت و شاخهء آن در آسمان است . ( 24 ) در هر زمان ميوه‌هاى خود را به اذن پروردگارش مىدهد ، و خداوند براى مردم مثلها مىزند كه شايد متذكّر شوند . ( 25 ) و مثل سخن پليد همانند درختى پليد است كه ريشهء آن از روى زمين بر آمده و ثبات و استحكامى ندارد . ( 26 ) خداوند مردم با ايمان را به گفتار محكم ، در زندگانى دنيا و در آخرت استوار مىدارد ، و ستمكاران را گمراه مىسازد و آنچه بخواهد انجام مىدهد . ( 27 ) آيا نگاه نكردى به آنان كه نعمت خدا را به كفران تبديل كردند و قوم خود را به سراى هلاكت كشاندند . ( 28 ) جهنّم است كه داخل آن مىشوند و چه بد قرارگاهى است . ( 29 ) و آنها براى خدا شبيهانى قرار دادند تا مردم را از راه او گمراه سازند ، بگو : لذّت ببريد كه سرانجام راه شما به سوى آتش است . ( 30 )

تفسير :

ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا
؛ خداوند ( در اين مورد ) به مثل تكيه كرده و آن را نمونه قرار داده است . نصب كلمة به فعل مقدّر است يعنى جعل كلمة ، طيّبة كشجرة طيبة ، و اين جمله تفسير ضرب اللَّه مثلا است ، چنان كه مىگويى اكرم الامير زيدا ، امير زيد را گرامى داشت ، و او را توضيح مىدهى ، يعنى امير او را جامهء نو پوشانيد ، و بر اسبى سوارش كرد . و جايز است كه نصب مثلا و « كلمة » به فعل « ضرب » به معناى « جعل » باشد . يعنى : خداوند كلمهء طيّبه را مثل قرار داد ، و « كشجرة » خبر براى مبتداى محذوف :