تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير جوامع الجامع (فارسى) — صفحة 269

مساهمون:

ص٢٦٩

ترجمه :

بگو : پروردگار آسمانها و زمين كيست ؟ بگو : اللَّه است ، بگو : پس آيا جز از او براى خود اوليائى گرفتيد كه براى خود مالك سود و زيانى نيستند ؟ بگو : آيا ، كور و بينا ، يكسانند ؟ و آيا تاريكيها و روشنى مساويند ؟ يا براى خدا شريكانى قرار دادند كه مانند او خلق مىكنند و خلقتهاى آنها بر ايشان مشتبه شده است ؟ بگو : خداوند آفرينندهء همه چيز است و او يگانه و پيروز است . ( 16 )

تفسير :

قُلْ مَنْ رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
؛ اى محمّد صلّى اللَّه عليه و آله به اين كافران بگو : آفريدگار آسمانها و زمين و اداره كنندهء آنها كيست ؟ و آن گاه كه از پاسخ گفتن عاجز ماندند و نتوانستند بگويند : بتها اين عمل را انجام داده‌اند ، به آنها تلقين كن و بگو : خداوند ، زيرا ، او را نمىتوانند منكر شوند . «
قُلْ أَ فَاتَّخَذْتُمْ مِنْ . . .
» به آنها بگو : آيا پس از آن كه او را پروردگار آسمانها و زمين دانستيد ، بجز او ، اوليايى براى خود گرفتيد و بجاى آن كه اين علم و اقرارتان باعث توحيدتان شود ، آن را سبب شرك قرار داديد ؟
لا يَمْلِكُونَ لِأَنْفُسِهِمْ
؛ اين شركا ، حتى براى خودشان قدرت بر نفع و ضرر ندارند ، پس چگونه براى غير خود چنين توانى داشته باشند ، و شما كه ديگران را بر خداى خالق رازق ، ترجيح داده‌ايد چه بسيار در گمراهى آشكارى قرار داريد .
أَمْ جَعَلُوا لِلَّهِ شُرَكاءَ
؛ تقدير آن : بل اجعلوا و همزه ، استفهام انكارى است و جملهء « خلقوا » صفت براى « شركاء » مىباشد و منظور اين است كه كافران شركايى براى خدا نيافتند كه آفريده‌هايى مانند مخلوقات خدا داشته باشند تا امر بر آنها مشتبه شود و بگويند چنان كه خداى يكتا قادر بر آفرينش مىباشد اينها نيز توان آفريدن را دارند . بنا بر اين سزاوار پرستش مىباشند ، و به اين دليل آنها را شريك خدا مىدانيم و چنان كه خدا را عبادت مىكنيم اينها را نيز عبادت مىكنيم . بلكه اين مشركان شركاى عاجزى را براى خدا گرفته‌اند كه بر هيچ چيز قدرت و توانى ندارند . «
قُلِ اللَّهُ خالِقُ
» . پس بگو ، اللَّه است كه آفريدگار تمام چيزهاست و آفريننده‌اى سواى او نيست ؛ پس