تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير جوامع الجامع (فارسى) — صفحة 126

مساهمون:

ص١٢٦
مضاف حذف شده ، و مراد اين است كه پيروى آنها از تو بالبداهه و بدون فكر و توجه است . اين كه كافران ، پيروان حضرت نوح را اراذل و پست مىشمردند بخاطر نادارى و تنگدستى آنان بود .
وَ ما نَرى لَكُمْ عَلَيْنا مِنْ فَضْلٍ
؛ و به مؤمنان گفتند : ما براى شما بر خودمان زيادى شرافتى نمىبينيم كه اهميّتى براى نبوّت داشته باشيد .
أَ رَأَيْتُمْ
؛ ( حضرت نوح به قوم نافرمانش مىگويد : ) به من بگوييد كه آيا اگر از طرف پروردگارم برايم دليل و برهانى باشد كه شهادت به درستى نبوّت من دهد . « و آتانى رحمة من عنده » ممكن است مراد از « رحمة » دليل آشكار باشد ، و ممكن است مراد از « بيّنه » معجزه ، و از « رحمة » نبوّت باشد .
فَعُمِّيَتْ عَلَيْكُمْ
؛ با وجود معجزات و دليلهاى آشكار باز هم نبوت و هدايت بر شما پوشيده بماند . « فعميت » با تشديد و مجهول ، و بدون تشديد به صورت معلوم ، هر دو صورت خوانده شده است .
أَ نُلْزِمُكُمُوها وَ أَنْتُمْ لَها كارِهُونَ
؛ آيا در اين صورت درست است كه من شما را بر قبول نبوت اجبار كنم با اين كه شما آن را دوست نمىداريد و از آن اكراه داريد و با اين كه در دين اكراهى وجود ندارد ؟

[ سوره هود ( 11 ) : آيات 29 تا 31 ]

وَ يا قَوْمِ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مالاً إِنْ أَجرِيَ إِلاَّ عَلَى اللَّهِ وَ ما أَنَا بِطارِدِ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّهُمْ مُلاقُوا رَبِّهِمْ وَ لكِنِّي أَراكُمْ قَوْماً تَجْهَلُونَ ( 29 ) وَ يا قَوْمِ مَنْ يَنْصُرُنِي مِنَ اللَّهِ إِنْ طَرَدْتُهُمْ أَ فَلا تَذَكَّرُونَ ( 30 ) وَ لا أَقُولُ لَكُمْ عِنْدِي خَزائِنُ اللَّهِ وَ لا أَعْلَمُ الْغَيْبَ وَ لا أَقُولُ إِنِّي مَلَكٌ وَ لا أَقُولُ لِلَّذِينَ تَزْدَرِي أَعْيُنُكُمْ لَنْ يُؤْتِيَهُمُ اللَّهُ خَيْراً اللَّهُ أَعْلَمُ بِما فِي أَنْفُسِهِمْ إِنِّي إِذاً لَمِنَ الظَّالِمِينَ ( 31 )