مَنْ يَنْصُرُنِي مِنَ اللَّهِ
؟ ؛ اگر آنها را از خودم دور كنم ، چه كسى مرا از انتقام خداوند ، و كيفر او نجات خواهد داد ؟ ، كفّار به علّت خود خواهى و كبرى كه داشتند و نمىخواستند با مؤمنان بىبضاعت مساوى باشند از پيامبر درخواست مىكردند كه آنها را از خود دور كند تا خود ايمان بياورند .
وَ لا أَقُولُ لَكُمْ عِنْدِي خَزائِنُ اللَّهِ
؛ باز نوح به قومش مىگويد : من نمىگويم : خزاين علم خدا نزد من است ، تا بر شما ادّعاى برترى در دنيا كنم و شما هم فضيلت مرا انكار كنيد ، و بگوييد : «
وَ ما نَرى لَكُمْ عَلَيْنا مِنْ فَضْلٍ
» ؛ و نيز ادّعا نمىكنم كه علم غيب مىدانم كه از بواطن پيروانم آگاه و به آنچه در دل دارند دانا باشم ، و نمىگويم كه من يك فرشته هستم تا شما بگوييد : «
ما أَنْتَ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنا
» ، و با كسانى هم كه شما پست و فرومايهشان مىشماريد ، هرگز به ناحق نمىگويم : «
لَنْ يُؤْتِيَهُمُ اللَّهُ خَيْراً
» ؛ خدا چون آنها را پست مىداند هرگز خيرى به ايشان نمىدهد ، چنان كه شما مىگوييد .
إِنِّي إِذاً لَمِنَ الظَّالِمِينَ
؛ اگر چيزى از اين حرفها را بگويم از ستمكاران خواهم بود .
ازدراء ؛ بر وزن افتعال از « زرى عليه » : آن را عيبجويى كرد .
[ سوره هود ( 11 ) : آيات 32 تا 35 ]
قالُوا يا نُوحُ قَدْ جادَلْتَنا فَأَكْثَرْتَ جِدالَنا فَأْتِنا بِما تَعِدُنا إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ ( 32 ) قالَ إِنَّما يَأْتِيكُمْ بِهِ اللَّهُ إِنْ شاءَ وَ ما أَنْتُمْ بِمُعْجِزِينَ ( 33 ) وَ لا يَنْفَعُكُمْ نُصْحِي إِنْ أَرَدْتُ أَنْ أَنْصَحَ لَكُمْ إِنْ كانَ اللَّهُ يُرِيدُ أَنْ يُغْوِيَكُمْ هُوَ رَبُّكُمْ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ( 34 ) أَمْ يَقُولُونَ افْتَراهُ قُلْ إِنِ افْتَرَيْتُهُ فَعَلَيَّ إِجْرامِي وَ أَنَا بَرِيءٌ مِمَّا تُجْرِمُونَ ( 35 )
ترجمه :
گفتند : اى نوح ! تو با ما مجادله كردى و جدال با ما را از