تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير جوامع الجامع (فارسى) — صفحة 119

مساهمون:

ص١١٩

ترجمه :

آنان كه زندگى دنيا و زينت آن را بخواهند سزاى عملشان را بدون كم و كاست در همين عالم بدانها مىدهيم ، و در آن زيانى نمىبينند . ( 15 ) اينها كسانىاند كه در آخرت ، نصيبى غير از آتش ندارند و آنچه در دنيا انجام داده‌اند بر باد مىرود و اعمالشان باطل مىشود . ( 16 ) آيا كسى كه برهانى روشن از پروردگار خويش دارد و شاهدى از او به دنبال دارد ، و پيش از آن ، كتاب موسى كه پيشوا و رحمت بود ( مثل كسى است كه چنين نباشد ؟ ) اين گروه ، به قرآن ايمان مىآورند ، و هر يك از گروه‌ها كه به او كفر ورزند وعده‌گاهشان آتش است ، پس شكى در آن مدار كه او حق است از پروردگارت ، امّا اكثر مردم ايمان نمىآورند . ( 17 )

تفسير :

نُوَفِّ إِلَيْهِمْ
؛ پاداش كارهايشان را در همين دنيا بدون هيچ كم و كاستى ، با فراوانى به آنها مىدهيم ، و آن عبارت است از تندرستى و نعمتهايى كه به آنها ارزانى مىشود ، و بعضى گفته‌اند : اينها رياكاران مىباشند .
وَ حَبِطَ ما صَنَعُوا
؛ يا ضمير محذوف است : « صنعوه » ، يا اين كه « ما » مصدريه است : « صنيعهم » .
تفسير جوامع الجامع (فارسى) — صفحة 119 | الشيخ الطبرسي / شادمهرى