هؤلاء يستهزءون بى و بالقرآن .
وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ لَيَقُولُنَّ
؛ « كنا » : اگر از آنها بپرسى كه چرا مىخنديد مىگويند : دربارهء سواران و سوارى سخن مىگفتيم . عمّار به دستور پيامبر رفت و از آنها پرسيد كه چرا مىخنديد ؟ آنها همين پاسخ را دادند ، عمّار گفت : صدق اللَّه و رسوله ، خدا و رسولش درست خبر دادند ، دل پيامبر را سوزانيديد خدا شما را بسوزاند . منافقان وقتى اين سخنان عمّار را شنيدند براى معذرتخواهى پيش پيغمبر آمدند ، اينجا بود كه اين آيه نازل شد .
برخى گفتهاند اين آيه دربارهء دوازده نفرى نازل شده است كه در گردنهء ميان راه ( عقبه ) مخفى شده بودند تا پيغمبر خدا را از بين ببرند و با همديگر مىگفتند : اگر ما را ببيند مىگوييم : شوخى و بازى مىكرديم .
لا تَعْتَذِرُوا
؛ به عذرهاى دروغى متوسل نشويد ، زيرا پس از فاش شدن نيّت سوء شما ، اين حرفها سودى ندارد .
قَدْ كَفَرْتُمْ
؛ شما پس از اظهار ايمان ، كفر خود را آشكار ساختيد .
إِنْ نَعْفُ
؛ به فرضى كه ما گروهى از شما را به دليل اقرار به ايمان ، بعد از نفاق ، مورد عفو قرار دهيم ، گروه ديگرى را به اين دليل كه اصرار بر نفاق دارند كيفر خواهيم داد زيرا مجرمند ، معناى ديگر آيه اين است كه اگر يك گروه از شما را كه پيامبر را نيازردند و او را مورد تمسخر قرار ندادند مورد عفو و گذشت قرار دهيم ، گروه ديگرى را كه او را آزردند و مسخره كردند عذاب و كيفر مىكنيم . قرائت ديگر دربارهء آيهء فوق اين است كه به صورت غايب خوانده و فاعلش را خداوند عزّ و جلّ قرار دادهاند .
[ سوره التوبة ( 9 ) : آيات 67 تا 70 ]
الْمُنافِقُونَ وَ الْمُنافِقاتُ بَعْضُهُمْ مِنْ بَعْضٍ يَأْمُرُونَ بِالْمُنْكَرِ وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمَعْرُوفِ وَ يَقْبِضُونَ أَيْدِيَهُمْ نَسُوا اللَّهَ فَنَسِيَهُمْ إِنَّ الْمُنافِقِينَ هُمُ الْفاسِقُونَ ( 67 ) وَعَدَ اللَّهُ الْمُنافِقِينَ وَ الْمُنافِقاتِ وَ الْكُفَّارَ نارَ جَهَنَّمَ خالِدِينَ فِيها هِيَ حَسْبُهُمْ وَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ وَ لَهُمْ عَذابٌ مُقِيمٌ ( 68 ) كَالَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ كانُوا أَشَدَّ مِنْكُمْ قُوَّةً وَ أَكْثَرَ أَمْوالاً وَ أَوْلاداً فَاسْتَمْتَعُوا بِخَلاقِهِمْ فَاسْتَمْتَعْتُمْ بِخَلاقِكُمْ كَمَا اسْتَمْتَعَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ بِخَلاقِهِمْ وَ خُضْتُمْ كَالَّذِي خاضُوا أُولئِكَ حَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ أُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ ( 69 ) أَ لَمْ يَأْتِهِمْ نَبَأُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ قَوْمِ نُوحٍ وَ عادٍ وَ ثَمُودَ وَ قَوْمِ إِبْراهِيمَ وَ أَصْحابِ مَدْيَنَ وَ الْمُؤْتَفِكاتِ أَتَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّناتِ فَما كانَ اللَّهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَ لكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ( 70 )