پيامبرى مبعوث نشد و وحى الهى منقطع گرديده بود ، به سوى شما آمد .
أَنْ تَقُولُوا ما جاءَنا مِنْ بَشِيرٍ وَ لا نَذِيرٍ
؛ به خاطر ناخوشايند بودن اين كه بگوييد پيامبرى به سوى ما نيامد تا ما را به پاداش بشارت دهد و از كيفر بترساند .
فَقَدْ جاءَكُمْ
؛ متعلّق به محذوفى است كه تقديرش : لا تعتذروا فقد جاءكم است . و دربارهء دوران فترت اختلاف است .
دانشمندان و مورخان گفتهاند : بين ميلاد عيسى ( ع ) و محمد ( ص ) 560 سال فاصله بوده است و گفته شده : ششصد سال ، و كلبى گويد : فاصلهء ميان موسى و عيسى هزار و هفتصد سال بود و در اين مدت هزار پيامبر وجود داشته است ، ولى ميان عيسى و محمّد ( ص ) چهار پيامبر بوده است سه نفر از بنى اسرائيل و يك نفر از عرب بود كه خالد بن سنان عبسىّ نام داشت .
مقصود آيه منّت گذاردن بر بنى اسرائيل به واسطهء فرستادن پيامبران به سوى آنان است ، زيرا پس از محو شدن آثار وحى آنچه آنان نيازمندتر بدان بودند ارسال رسل بود ؛ از اين رو قرآن بر آنان منّت نهاده تا آن را بزرگترين نعمت از جانب خداوند بشمارند .
[ سوره المائدة ( 5 ) : آيات 20 تا 22 ]
وَ إِذْ قالَ مُوسى لِقَوْمِهِ يا قَوْمِ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ جَعَلَ فِيكُمْ أَنْبِياءَ وَ جَعَلَكُمْ مُلُوكاً وَ آتاكُمْ ما لَمْ يُؤْتِ أَحَداً مِنَ الْعالَمِينَ ( 20 ) يا قَوْمِ ادْخُلُوا الْأَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ الَّتِي كَتَبَ اللَّهُ لَكُمْ وَ لا تَرْتَدُّوا عَلى أَدْبارِكُمْ فَتَنْقَلِبُوا خاسِرِينَ ( 21 ) قالُوا يا مُوسى إِنَّ فِيها قَوْماً جَبَّارِينَ وَ إِنَّا لَنْ نَدْخُلَها حَتَّى يَخْرُجُوا مِنْها فَإِنْ يَخْرُجُوا مِنْها فَإِنَّا داخِلُونَ ( 22 )