خويشاوندان نسبت به يكديگر ( از ديگران ) سزاوارترند » نسخ شد .
ما لَكُمْ مِنْ وَلايَتِهِمْ مِنْ شَيْءٍ
؛ « ولايتهم » به فتح واو و كسر آن هر دو قرائت شده است . زجاج مىگويد : ولايت به فتح واو به معناى يارى كردن و خويشاوندى است و به كسر واو به معناى حكومت است و علّت اين كه در آيه به كسر واو آمده دو چيز است : يكى اين كه ولايت برخى از مسلمانان نسبت به برخى ديگر ، به حرفه و كار تشبيه شده ؛ زيرا هر چه در محدودهء حرفه و كار است مكسور است مثل « صياغت » ( زرگرى ) و كتابت ( نويسندگى ) ديگر اين كه گويا شخص به سبب سرپرستى بر شخص ديگر كارى را انجام مىدهد و با عملى سروكار دارد .
وَ إِنِ اسْتَنْصَرُوكُمْ فِي الدِّينِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ إِلَّا عَلى قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَهُمْ مِيثاقٌ
؛ اگر مؤمنانى كه هجرت نكردهاند از شما بخواهند كه به خاطر دين آنان را در برابر كافران يارى كنيد ، بايد آنها را يارى كنيد ، مگر در برابر گروهى كه ميان شما و آنان پيمان ترك مخاصمه بسته شده كه در اين صورت نمىتوانيد به مسلمانان در جنگ با آنها كمك كنيد .
وَ الَّذِينَ كَفَرُوا بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ
؛ معناى اين آيه اين است كه مسلمانان بايد از دوستى با كافران و يارى كردن به آنها اگرچه از نزديكان ايشان باشند خوددارى كنند و از سرپرستى آنان دست بردارند .
إِلَّا تَفْعَلُوهُ تَكُنْ فِتْنَةٌ فِي الْأَرْضِ وَ فَسادٌ كَبِيرٌ
؛ اگر آنچه به شما فرمان دادهام انجام ندهيد ، يعنى ميان خود رابطهء برادرى برقرار نكنيد و برخى از شما برخى ديگر را حتّى در ارث بردن از يكديگر ولىّ خود قرار ندهيد و نسبت اسلام را بر نسبت خويشاوندى برترى ندهيد و روابط ميان خود با كافران را قطع نكنيد ، آشوب و فساد بزرگى در زمين به وجود خواهد آمد ؛ زيرا تا زمانى كه مسلمانان در برابر كافران متحد و يكپارچه نباشند ؛ شرك هم چنان باقى خواهد بود و مشركان بر مسلمانان گستاخ خواهند شد و آنها را به كفر خواهند خواند .