سپس خداوند سبحان دوباره از مهاجران و انصار ياد مىكند و آنها را مىستايد و مىفرمايد :
أُولئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا
؛ « تنها ايشان مؤمنان واقعى هستند » ؛ زيرا با هجرت كردن و كمك به مسلمانان و جدا شدن از خويشاوندان و اموال خود به خاطر دين خدا ، ايمان حقيقى خود را ثابت كردند .
وَ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْ بَعْدُ
؛ مقصود خداوند از آنها كه بعد ايمان آوردهاند كسانى است كه پس از مهاجران اوليه ، ايمان آوردند و هجرت كردند نظير آيهء دهم سورهء حشر كه مىفرمايد :
وَ الَّذِينَ جاؤُ مِنْ بَعْدِهِمْ
؛ « و كسانى كه بعد از آنها آمدند . . . » .
فَأُولئِكَ مِنْكُمْ
؛ آنها هم از جملهء شما هستند و حكم آنان از جهت وجوب دوستى و كمك به آنان همانند حكم شماست ، اگرچه بعد از شما ايمان آورده و هجرت كردهاند .
وَ أُولُوا الْأَرْحامِ بَعْضُهُمْ أَوْلى بِبَعْضٍ
؛ خويشاوندان در ارث بردن اولويت دارند يعنى برخى از آنان در ارث بردن از برخى ديگر از خويشاوندان سزاوارترند اين جمله حكم توارثى را كه به سبب هجرت و يارى كردن امضا شده بود نسخ كرده است .
فِي كِتابِ اللَّهِ
؛ در حكم خداوند . برخى از مفسّران گفتهاند ، يعنى در لوح محفوظ و برخى ديگر گفتهاند يعنى در قرآن .
اين آيه دليل است بر اين كه هر كس در نسب ، به ميّت نزديكتر است ، در ارث بردن از او سزاوارتر است .